Repowering elektrowni wiatrowych z uproszczeniem środowiskowym

Na czym polega zmiana

Dotychczas instalacje wykorzystujące energię wiatru do wytwarzania energii elektrycznej, o całkowitej wysokości nie niższej niż 30 m, były kwalifikowane jako przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W praktyce także modernizacja istniejących elektrowni wiatrowych mogła wymagać uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Nowelizacja wprowadza wyjątek dla określonych projektów repoweringowych. Dotyczy on rozbudowy, przebudowy lub montażu istniejących elektrowni wiatrowych, jeżeli działania te mają na celu zwiększenie zainstalowanej łącznej mocy nominalnej określonej w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, na podstawie której instalacje zostały zrealizowane, o nie więcej niż 30%.

W takim przypadku projekt nie będzie kwalifikowany jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek wskazanych w rozporządzeniu.

Warunki skorzystania z uproszczenia

Uproszczenie znajdzie zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy łącznie spełnione będą poniższe warunki:

• nie zwiększy się liczba instalacji,
• nie nastąpi zmiana lokalizacji instalacji w promieniu większym niż 150 m od osi istniejącej wieży tej instalacji,
• oś wieży instalacji jest zlokalizowana albo będzie zlokalizowana w odległości nie mniejszej niż 250 m od granicy lasu, oraz
• nie zostanie osiągnięty próg właściwy dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

Przepisy przejściowe

W odniesieniu do spraw będących już w toku rozporządzenie różnicuje skutki wejścia w życie nowelizacji w zależności od etapu, na którym znajduje się dany projekt.

Jeżeli przed 13 czerwca 2026 r. wszczęto postępowanie dotyczące decyzji, zgłoszenia albo uchwały, przed którymi zgodnie z przepisami właściwej ustawy uzyskuje się decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, zastosowanie znajdą przepisy dotychczasowe.

Inaczej uregulowano niezakończone postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Do takich spraw stosuje się przepisy w nowym brzmieniu.

Wątpliwości praktyczne

Kierunek zmiany można ocenić pozytywnie, ponieważ rozporządzenie upraszcza ścieżkę dla części projektów modernizacyjnych dotyczących istniejących elektrowni wiatrowych. Jednocześnie zakres zastosowania nowelizacji został określony wąsko i będzie zależał od spełnienia szczegółowych przesłanek wynikających z rozporządzenia.

W praktyce istotne znaczenie może mieć zarówno sposób ustalenia, czy planowane zwiększenie mocy mieści się w limicie 30%, jak i sama wysokość tego limitu. Ocena powinna odnosić się do treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, na podstawie której zrealizowano istniejące instalacje, oraz do parametrów planowanego projektu. Jednocześnie w przypadku części starszych farm wiatrowych wymiana istniejących turbin na nowsze urządzenia może wiązać się ze wzrostem mocy przekraczającym wskazany próg, nawet jeżeli projekt pozostaje modernizacją istniejącej inwestycji.

Nowelizacja może więc mieć praktyczne znaczenie dla części projektów repoweringowych, ale nie stanowi pełnego odblokowania modernizacji energetyki wiatrowej. W wielu przypadkach jej zastosowanie będzie wymagało uprzedniej weryfikacji dokumentacji środowiskowej i technicznych założeń planowanej inwestycji.