Przegląd zmian w podatkach

Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki zmieniające rozporządzenie w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom

Projekt rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie o zwrocie VAT ma dostosować zmieniane rozporządzenie do zmian wprowadzonych w ustawie KSeF 2.0, poprzez m.in. uwzględnienie możliwości otrzymywania przez wskazane w nim podmioty pochodzące z państw członkowskich Unii Europejskiej oraz z państw trzecich faktur ustrukturyzowanych wystawionych w KSeF.

W przypadku, gdy zakupy towarów lub usług, dokonanych przez podmioty uprawnione z państw członkowskich Unii Europejskiej, zostaną udokumentowane fakturami wystawionymi w KSeF, podmiot uprawniony z państwa członkowskiego Unii Europejskiej przesyła za pośrednictwem administracji podatkowej państwa członkowskiego siedziby, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, wraz z wnioskiem informację o numerach identyfikujących te faktury w KSeF (projektowany § 6 ust. 5 rozporządzenia o zwrocie VAT).

Natomiast w przypadku, gdy taka informacja o numerach identyfikujących faktury w systemie KSeF nie zostanie przekazana wraz z wnioskiem, podmiot uprawniony z państwa członkowskiego Unii Europejskiej będzie obowiązany – w przypadku faktur w postaci papierowej – do przesłania wraz z wnioskiem kopii (odwzorowania) faktur wystawionych przy nabyciu towarów lub usług (projektowany § 6 ust. 5a rozporządzenia o zwrocie VAT). Odpowiednio podmiot uprawniony z państwa członkowskiego Unii Europejskiej będzie obowiązany do przesłania wraz z wnioskiem faktur elektronicznych (projektowany § 6 ust. 5b rozporządzenia o zwrocie VAT).

W przypadku, gdy zakupy towarów lub usług, dokonanych przez podmioty uprawnione z państw trzecich, zostaną udokumentowane fakturami wystawionymi w KSeF, podmiot uprawniony z państwa trzeciego podaje we wniosku numery identyfikujące te faktury w KSeF (projektowany § 7 ust. 4a rozporządzenia o zwrocie VAT). Stosowne zmiany w tym zakresie zostały dokonane również w załączniku nr 2 do rozporządzenia o zwrocie VAT.

Natomiast w przypadku, gdy we wniosku nie zostaną podane numery identyfikujące faktury w systemie KSeF, podmiot uprawniony z państwa trzeciego będzie obowiązany – w przypadku faktur w postaci papierowej – dołączyć do wniosku faktury wystawione przy nabyciu towarów lub usług (projektowany § 7 ust. 4b pkt 1 rozporządzenia o zwrocie VAT), a w przypadku faktur elektronicznych – przesłać lub udostępnić faktury wystawione przy nabyciu towarów lub usług naczelnikowi urzędu skarbowego w dniu złożenia wniosku (np. poprzez e-mail) (projektowany § 7 ust. 4b pkt 2 rozporządzenia o zwrocie VAT).

Pozostałe zmieniane przepisy rozporządzenia o zwrocie VAT mają charakter techniczny i dostosowujący.

Stan: 09.03.2026 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Planuje się, że przepisy rozporządzenia wejdą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link

Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki zmieniające rozporządzenie w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług

Projekt rozporządzenia w sprawie zmiany rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług ma dostosować zmieniane rozporządzenie do zmian wprowadzonych w ustawie KSeF oraz KSeF 2.0, poprzez m.in. uwzględnienie możliwości otrzymywania przez wskazane w nim podmioty (instytucje lub organy Unii Europejskiej posiadające siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium kraju; członków personelu Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex); Komisji Europejskiej, agencje lub organy, które zostały utworzone przez Unię Europejską i posiadają siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium kraju lub – przy spełnieniu dodatkowych warunków – na terytorium innego państwa członkowskiego; organizacje międzynarodowe, uznane za takie przez Rzeczpospolitą Polską oraz organizacje pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie) faktur wystawionych w KSeF.

W przypadku, gdy zakup towarów lub usług, dokonanych przez ww. podmioty i osoby, zostanie udokumentowany fakturą posiadającą numer identyfikujący ją w KSeF, wnioskodawca będzie podawał ten numer we wniosku o zwrot VAT (projektowane przepisy § 7 ust. 3b, § 7a ust. 3a, § 7b ust. 3a oraz § 7c ust. 3a rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2013 r.).

W pozostałych przypadkach, gdy we wniosku nie zostaną podane numery identyfikujące faktury w systemie KSeF, wnioskodawca będzie obowiązany – w przypadku faktur w postaci papierowej – dołączyć do wniosku odpowiednio do danego przepisu będącego podstawą do zwrotu:

• uwierzytelnione kserokopie faktur wystawionych przy nabyciu towarów lub usług albo
• faktury wystawione przy nabyciu towarów lub usług albo
• faktury wystawione przy nabyciu towarów lub usług lub uwierzytelnione kserokopie tych faktur, jeżeli faktury zostały dołączone do wniosku w sprawie zwrotu podatku akcyzowego (projektowane przepisy § 7 ust. 3c pkt 1, § 7a ust. 3b pkt 1, § 7b ust. 3a oraz § 7c ust. 3b pkt 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2013 r.).

W odniesieniu do faktur elektronicznych (gdy we wniosku nie zostaną podane numery identyfikujące faktury w systemie KSeF) – wnioskodawca będzie obowiązany przesłać lub udostępnić (np. poprzez e-mail) w dniu złożenia wniosku faktury wystawione przy nabyciu towarów lub usług naczelnikowi urzędu skarbowego (projektowany § 7 ust. 3c pkt 2, § 7a ust. 3b pkt 2, §7b ust. 3a oraz § 7c ust. 3b pkt 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2013 r.).

Zatem w wyniku projektowanych zmian, jeżeli wnioskodawca dysponuje fakturami posiadającymi numery identyfikujące je w KSeF i poda we wniosku o zwrot VAT te numery, to nie ma obowiązku dołączania do tego wniosku tych faktur (albo ich uwierzytelnionych kserokopii), ani przesyłania faktur elektronicznych naczelnikowi urzędu skarbowego. Obowiązek dołączenia do wniosku tych faktur albo ich uwierzytelnionych kserokopii oraz obowiązek przesłania lub udostępnienia faktur elektronicznych będzie natomiast dotyczył wszystkich faktur, których numery identyfikujące je w KSeF nie zostały wskazane we wniosku.

Uregulowana została również kwestia zwrócenia przez naczelnika urzędu skarbowego (po dokonanym zwrocie) faktur dołączonych do wniosku – obowiązek ten został ograniczony wyłącznie do faktur w postaci papierowej (jeżeli takie faktury były dołączone do wniosku o zwrot).

Pozostałe zmieniane przepisy mają charakter techniczny i dostosowujący.

Stan: 24.03.2026 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Planuje się, że przepisy rozporządzenia wejdą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link

Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki zmieniające rozporządzenie w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług siłom zbrojnym, wielonarodowym kwaterom i dowództwom, towarzyszącemu im personelowi cywilnemu, członkom ich rodzin oraz jednostkom dokonującym nabycia towarów lub usług na rzecz sił zbrojnych

Projekt rozporządzenia ma dostosować zmieniane rozporządzenie do zmian wprowadzonych w ustawie KSeF oraz KSeF 2.0, poprzez m.in. uwzględnienie możliwości otrzymywania przez wskazane w nim podmioty (siły zbrojne, siły zbrojne państw członkowskich, siły zbrojne Stanów Zjednoczonych, wykonawców kontraktowych sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych, Kwaterę Główną Wielonarodowego Korpusu Północno-Wschodniego, Dowództwo Brygady, Dowództwa Sojusznicze) oraz osoby fizyczne (personel zagraniczny Kwatery i członków rodzin tego personelu oraz uprawnionych członków Dowództw Sojuszniczych) faktur wystawionych w KSeF.

W przypadku, gdy zakup towarów lub usług, dokonanych przez ww. podmioty i osoby, zostanie udokumentowany fakturą posiadająca numer identyfikujący ją w KSeF, wnioskodawca będzie podawał ten numer we wniosku o zwrot (projektowane § 5 ust. 3a, § 12 ust. 3a, § 20 ust. 3a, § 29 ust. 3a, § 36 ust. 3a oraz § 43 ust. 4a rozporządzenia o zwrocie VAT siłom zbrojnym).

Z uwagi na wprowadzenie obligatoryjnego e-fakturowania nie jest zasadne utrzymanie ogólnego obowiązku dołączenia faktur do składanego wniosku. W związku z tym w rozporządzeniu o zwrocie VAT siłom zbrojnym dodane zostały przepisy, w których przewidziano, że w sytuacji, gdy zakup towarów lub usług, dokonane przez wskazane podmioty i osoby, zostanie udokumentowane fakturą wystawioną w KSeF (tj. z numerem identyfikującym ją w tym systemie), podmiot składający wniosek o zwrot VAT podaje ten numer w tym wniosku (projektowany § 5 ust. 3a, § 12 ust. 3a, § 20 ust. 3a, § 29 ust. 3a, § 39 ust. 3a oraz § 43 ust. 4a rozporządzenia o zwrocie VAT siłom zbrojnym).

W pozostałych przypadkach, gdy we wniosku nie zostaną podane numery identyfikujące faktury w systemie KSeF, wnioskodawca będzie obowiązany – w przypadku faktur w postaci papierowej – dołączyć do wniosku faktury wystawione przy nabyciu towarów lub usług albo uwierzytelnione kserokopie tych faktur (w przypadku, gdy faktury zostały dołączone do wniosku w sprawie zwrotu podatku akcyzowego). Natomiast w przypadku faktur elektronicznych (czyli faktur w postaci elektronicznej wystawionych i otrzymanych przez nabywcę w dowolnym formacie elektronicznym) – wnioskodawca będzie obowiązany przesłać lub udostępnić takie faktury wystawione przy nabyciu towarów lub usług właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w dniu złożenia wniosku (np. poprzez e-mail). Są to projektowane przepisy § 5 ust. 3b, § 12 ust. 3b, § 20 ust. 3b, § 29 ust. 3b, § 36 ust. 3b oraz § 43 ust. 4b rozporządzenia o zwrocie VAT siłom zbrojnym).

Zatem w wyniku projektowanych zmian, jeżeli podmiot składający wniosek o zwrot VAT dysponuje fakturami posiadającymi numer identyfikujący je w KSeF i poda w tym wniosku te numery, to nie ma obowiązku dołączania do wniosku o zwrot VAT tych faktur (albo ich uwierzytelnionych kserokopii), ani przesyłania faktur elektronicznych naczelnikowi urzędu skarbowego. Obowiązek dołączenia do wniosku tych faktur albo ich uwierzytelnionych kserokopii oraz obowiązek przesłania lub udostępnienia faktur elektronicznych będzie natomiast dotyczył wszystkich faktur, których numery identyfikujące je w KSeF nie zostały wskazane we wniosku.

Do wniosku o zwrot VAT będą musiały również być dołączone faktury wystawione w postaci papierowej z tytułu obciążenia sił zbrojnych oraz sił zbrojnych państwa członkowskiego za udostępnione paliwa - w przypadkach, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 oraz § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia o zwrocie VAT siłom zbrojnym. W przypadku gdy faktura ta zostanie wystawiona w postaci elektronicznej - podmiot składający wniosek o zwrot VAT prześle lub udostępni ją drogą elektroniczną naczelnikowi urzędu skarbowego w dniu złożenia wniosku.

W związku z wprowadzeniem obligatoryjnego e-fakturowania zasadne stało się również usunięcie przepisów dotyczących obowiązkowego dokumentowania przedmiotowych transakcji poprzez wystawienie 3 egzemplarzy faktur (uchylone ust. 2-4 w § 18, 27, 34 i 41 rozporządzenia o zwrocie VAT siłom zbrojnym).

Projektowane regulacje modyfikują również sposób postępowania w przypadku zwrotu towaru sprzedawcy przez podmioty takie jak: siły zbrojne Stanów Zjednoczonych, wykonawcy kontraktowi sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych, Kwatera Główna Wielonarodowego Korpusu Północno-Wschodniego, personel zagraniczny Kwatery i członkowie rodzin tego personelu, Dowództwo Brygady, Dowództwa Sojusznicze, uprawnieni członkowie Dowództw Sojuszniczych, wykonawcy kontraktowi Dowództw Sojuszniczych (przy zakupach na rzecz Dowództw Sojuszniczych, jeżeli nabycie było niezbędne do wykonania kontraktu) oraz właściwe organy administracji publicznej Rzeczypospolitej Polskiej (przy zakupach dokonanych w imieniu i na rzecz Dowództw Sojuszniczych) - np. w związku z reklamacją towaru. W takiej sytuacji, gdy dokonany został zwrot zapłaconej ceny, w tym kwoty podatku VAT, to wnioskodawcy będą zobowiązani do poinformowania naczelnika urzędu skarbowego o otrzymanej fakturze korygującej i zwrocie przez sprzedawcę kwoty podatku wynikającej z tej faktury (obecnie taki obowiązek ciąży na sprzedawcy) - (projektowane: § 23 ust. 1, § 32 ust. 1, § 39 ust. 1 oraz § 46 ust. 1 rozporządzenia o zwrocie VAT siłom zbrojnym).

Pozostałe zmieniane przepisy mają charakter techniczny i dostosowujący.

Stan: 15.04.2026 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Planuje się, że przepisy rozporządzenia wejdą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy – Kodeks karny skarbowy

Rozwiązania przewidziane w projekcie ustawy mają na celu zmniejszenie obciążeń podatników, co ułatwi prowadzenie działalności gospodarczej, uprości realizację obowiązków informacyjnych względem organów podatkowych, zapewni prawidłową interpretację przepisów prawa podatkowego.

Projekt przewiduje wprowadzenie następujących zmian w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych  (ustawa PIT) oraz ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych  (ustawa CIT):

1. Zniesienie sankcji w PIT i CIT polegających na nieuznawaniu za koszty uzyskania przychodów wydatków z tytułu płatności dokonanych przelewem w ramach transakcji z podatnikiem VAT czynnym na rachunek inny niż zawarty w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT, lub z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności. Analogicznie, proponuje się zniesienie sankcji dotyczących zlecenia przelewu związanego z tzw. factoringiem i umów podobnych, w przypadku podatników, którzy na podstawie obowiązujących przepisów (art. 14 ust. 2h i 2i ustawy PIT oraz art. 12 ust. 4i i 4j ustawy CIT) są obowiązani rozpoznać przychód w związku z dokonaniem płatności na rachunek niezamieszczony w wykazie. Obecnie wydaje się, że pozostawienie wyłącznie sankcji z tytułu zapłaty z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności przewidzianej w ustawie o VAT jest wystarczające dla zapewnienia szczelności tego rozwiązania.

Po uchyleniu sankcji w podatkach dochodowych podatnicy, którzy dokonają zapłaty na rachunek spoza wykazu podatników będą wciąż ponosić odpowiedzialność solidarną, całym swoim majątkiem wraz z podmiotem dokonującym dostawy lub świadczącym usługę zarejestrowanym na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, za jego zaległości podatkowe w części podatku od towarów i usług proporcjonalnie przypadającej na dostawę lub usługę.

Natomiast podatnicy, którzy pomimo takiego obowiązku dokonają zapłaty z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności będą mieli ustalane przez naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celno-skarbowego dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku przypadającej na nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, wykazane na fakturze, której dotyczy płatność.

Dotychczasowe konsekwencje w PIT i CIT za płatności dokonywane przelewem na rachunki niezamieszczone w wykazie i związane z brakiem zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności będą obowiązywały do dnia 31 grudnia 2026 r., po którym to dniu wejdą w życie kary finansowe za wystawianie faktur niezgodnie z wymogami dotyczącymi KSeF.

2. Zniesienie wymogu podpisywania Informacji TPR m.in. przez członków zarządu lub tzw. profesjonalnych pełnomocników oraz umożliwienie podpisywania Informacji TPR na zasadach określonych w Ordynacji podatkowej (w tym przez pełnomocnika do podpisywania deklaracji). Obecnie, ustawa PIT oraz ustawa CIT szczegółowo określa osoby obowiązane do podpisania Informacji TPR (art. 23zf ust. 5 ustawy PIT; art. 11t ust. 5 ustawy CIT). Jest nim m.in. kierownik jednostki w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, a w przypadku, gdy jednostką kieruje organ wieloosobowy - wyznaczona osoba wchodząca w skład tego organu. Specjalne zasady podpisywania Informacji TPR wynikają z faktu, że częścią Informacji TPR jest oświadczenie podmiotu o tym, że lokalna dokumentacja cen transferowych została sporządzona zgodnie ze stanem rzeczywistym, a ceny transferowe objęte tą dokumentacją są ustalane na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane z informacji o cenach transferowych (dalej: oświadczenie”). W związku z tym przewidziane jest wyłączenie oświadczenia z Informacji TPR. Oświadczenie zostanie natomiast włączone do lokalnej dokumentacji cen transferowych. W celu zapewnienia możliwości egzekwowania wykonywania obowiązków w tym zakresie przez organy podatkowe konieczne jest jednocześnie wprowadzenie zmian w przepisach ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (KKS). Z tego powodu, do obecnie obowiązujących przepisów KKS wprowadza się odpowiedzialność karno-skarbową za sporządzenie lokalnej dokumentacji niezgodnie z art. 23zc ustawy PIT lub z art. 11q ustawy CIT, czyli odpowiedzialność m.in. za niedołączenie oświadczenia do lokalnej dokumentacji.

3. Zniesienie obowiązku wskazywania w Informacji TPR składanej przez mikro/małego przedsiębiorcę wartości wskaźników ogólnych mierzących sytuację finansową tych podmiotów, co uprości i przyśpieszy sporządzanie Informacji TPR przez te podmioty.

4. Doprecyzowanie, że korekty cen transferowych (tzw. korekty kompensacyjne) są dopuszczalne pomiędzy podmiotami z siedzibą na terytorium kraju. Nowa redakcja przepisu będzie zawierać doprecyzowanie, że warunek określony w art. 23q pkt 4 ustawy PIT (art. 11e pkt 4 ustawy CIT), tj. istnienie podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowej z krajem kontrahenta dotyczy podmiotów (kontrahentów), które nie mają miejsca zamieszkania, siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dzięki temu będzie jasne, że w przypadku korekt pomiędzy podmiotami krajowymi nie musi być spełniony ten warunek i podmioty krajowe będą mogły korzystać z rozwiązania zawartego w tym przepisie, co pozwoli ograniczać/uniknąć wątpliwości i ew. sporów w tym zakresie.

Stan: 07.04.2026 – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, że przepisy ustawy wejdą w życie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia, za wyjątkiem przepisów dotyczących KKS oraz w zakresie zniesienia sankcji w podatkach dochodowych PIT i CIT dla podatników dokonujących płatności należności wynikającej z faktury wystawionej przez podatnika VAT czynnego przelewem na rachunek niezamieszczony w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT lub z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności, które wejdą w życie od 1 stycznia 2027 r.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa

Celem projektu jest dostosowanie zasad odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki kapitałowej (art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, Dz.U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.; dalej: o.p.) do wymogów prawa unijnego wynikających z wyroków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie C-277/24 (Adjak) oraz z dnia 30 kwietnia 2025 r. w sprawie C-278/24 (Genzyński).

W projekcie proponuje się w szczególności zmiany opisane poniżej.

1. Wyartykułowanie prawa osoby trzeciej odpowiadającej za zaległości podatkowe spółki kapitałowej do kwestionowania ustaleń faktycznych i kwalifikacji prawnych dokonanych przez organy podatkowe w postępowaniu wymiarowym skierowanym do spółki (projektowany art. 116 § 6 oraz art. 194 § 4 o.p.), które zostało poświadczone we wskazanych powyżej wyrokach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Zmiana ma charakter doprecyzowujący (uprawnienie to musi być respektowane już obecnie w praktyce stosowania art. 116 o.p.).

2. Wydłużenie o 2 lata podstawowego terminu na wydanie decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej w przypadku (projektowany art. 118 § 1 o.p.). Zmiana uwzględnia rozszerzenie zakresu przedmiotowego postępowań w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółek kapitałowych i ma zapewnić realną możliwość orzekania o takiej odpowiedzialności.

3. Wyartykułowanie prawa osoby trzeciej do dostępu do akt postępowania wymiarowego prowadzonego w stosunku do spółki kapitałowej, co pełni funkcję instrumentalną względem przysługującego mu prawa do podnoszenia zarzutów (projektowane art. 178 § 1a i art. 179 § 1a-1c, a także zmiana dostosowawcza w art. 179 § 2 o.p.). Zmiana implementuje uprawnienie wskazane wprost w sentencji wyroku TSUE w sprawie Adjak i ma umożliwić osobom trzecim realną możliwość korzystania z uprawnienia, o którym mowa w pkt 1 powyżej.

4. Uwzględnienie odpowiedzialności osób faktycznie zarządzających spółką (projektowany art. 116 § 1 w zw. z § 8 lit. e o.p.). Zmiana ma na celu rozszerzenie zakresu podmiotowego odpowiedzialności za zaległości podatkowe i przeciwdziałanie problemowi tzw. słupów – sytuacji, w których osoba faktycznie kierująca sprawami spółki nie pełni formalnie funkcji zarządzających w danej spółce (ukrywając się za tzw. słupami). Zmiana ma charakter uszczelniający.

5. Dookreślenie zasady przypisania członkowi zarządu odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, celem zapewnienia zgodności polskich przepisów z wymogami prawa unijnego (projektowane art. 116 § 2 i 3 o.p.). Przepisy wskazują jednoznacznie, jaka postać winy uzasadnia pociągnięcie osoby trzeciej do odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki kapitałowej (niedochowanie należytej staranności) oraz czego ma dotyczyć (dopuszczenia przez osobę trzecią do powstania zaległości podatkowej spółki kapitałowej). Doprecyzowano w jaki sposób ustala się abstrakcyjny wzorzec należytej staranności, której oczekuje się od osób kierujących sprawami spółki. Projektowany mechanizm ma stanowić klucz rozgraniczenia praw i interesów osób trzecich i budżetu, służąc identyfikacji tych przypadków, w których osoba trzecia powinna ponosić odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki kapitałowej, oraz tych przypadków, w których nie byłoby to zasadne.

6. Uwzględnienie sytuacji spółek, które wykreślono z rejestru w trakcie postępowania „wymiarowego” celem zmniejszenia ryzyka oszustw podatkowym metodą na tzw. „znikającego podatnika” (projektowany art. 116 § 5 pkt 1 o.p.). Projektowana zmiana umożliwia władcze określenie przez organ podatkowy wysokości zobowiązania podatkowego spółki kapitałowej bezpośrednio w decyzji adresowanej do osoby trzeciej, pomimo wykreślenia spółki z rejestru.

7. Wprowadzenie możliwości wydawania decyzji o zabezpieczeniu już w trakcie postępowania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółek lub innych osób prawnych – obecnie jest to możliwe dopiero po wydaniu decyzji orzekającej o odpowiedzialności osoby trzeciej (art. 33b pkt 2 o.p.). Zmiana ma charakter uszczelniający i ma uniemożliwić osobom trzecim wyzbywanie się majątku na szkodę budżetu w trakcie postępowania zmierzającego do orzeczenia o jej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki kapitałowej.

Stan: 13.04.2026 – projekt znajdue się na etapie opiniowania.

Proponuje się, aby ustawa weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Link

Projekt rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

Projektowane rozporządzenie ma na celu wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 14r § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.). Zgodnie z art. 14b § 3a OP, wnioskodawca ubiegający się o wydanie interpretacji indywidualnej jest zobowiązany do wskazania, w przypadku transakcji z udziałem podmiotów zagranicznych lub transakcji mających skutki transgraniczne: państwa lub terytorium miejsca zamieszkania osoby fizycznej biorącej udział w transakcji, danych identyfikujących biorącą udział w transakcji osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, w tym państwa lub terytorium ich siedziby, zarządu lub położenia zagranicznego zakładu, lub państwa lub terytorium, w których te skutki transgraniczne wystąpiły lub mogą wystąpić.

W związku z nowym brzmieniem art. 14b § 3a OP, które zostało określone przepisami ustawy z dnia 13 lutego 2026 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2026 r. poz. 347) zmodyfikowany został zakres obowiązku informacyjnego nałożonego na wnioskodawców w przypadku, gdy opisywany we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe dotyczą transakcji transgranicznej. Zgodnie z wprowadzonym art. 14b § 3a pkt 3 OP wnioskodawca został objęty obowiązkiem przekazania, w określonych w tym przepisie przypadkach, danych identyfikacyjnych osoby fizycznej, której dotyczy transakcja transgraniczna.

W związku powyższym zaistniała potrzeba aktualizacji wzorów ORD-WS, ORD-WS/A i ORD-WS/B stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 lipca 2024 r. w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1197).

Stan: 21.04.2026 – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, że rozporządzenie wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Link

Projekt rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Projektowane rozporządzenie ma na celu wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 14b § 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.). Zgodnie z art. 14b § 3a OP, wnioskodawca ubiegający się o wydanie interpretacji indywidualnej jest zobowiązany do wskazania, w przypadku transakcji z udziałem podmiotów zagranicznych lub transakcji mających skutki transgraniczne: państwa lub terytorium miejsca zamieszkania osoby fizycznej biorącej udział w transakcji, danych identyfikujących biorącą udział w transakcji osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, w tym państwa lub terytorium ich siedziby, zarządu lub położenia zagranicznego zakładu, lub państwa lub terytorium, w których te skutki transgraniczne wystąpiły lub mogą wystąpić.

W związku z nowym brzmieniem art. 14b § 3a OP, które zostało określone przepisami ustawy z dnia 13 lutego 2026 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2026 r. poz. 347), zmodyfikowany został zakres obowiązku informacyjnego nałożonego na wnioskodawców w przypadku, gdy opisywany we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe dotyczą transakcji transgranicznej. Zgodnie ze wprowadzonym art. 14b § 3a pkt 3 OP wnioskodawca został objęty obowiązkiem przekazania w określonych w tym przepisie przypadkach danych identyfikacyjnych osoby fizycznej, której dotyczy transakcja transgraniczna.

W związku powyższym zaistniała potrzeba aktualizacji wzorów ORD-IN oraz ORD-IN/A stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 lipca 2024 r. w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1211).

Stan: 20.04.2026 – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, że rozporządzenie wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług

Przeprowadzona analiza funkcjonowania obowiązujących regulacji w obszarze systemu opodatkowania VAT, a także sygnały napływające od organów podatkowych i przedsiębiorców, jak również ostatnie zmiany przepisów unijnych w odniesieniu do zniesienia zwolnienia z należności celnych przesyłek o wartości do 150 euro wskazują na potrzebę dokonania zmian w określonych obszarach, co uzasadnia konieczność przeprowadzenia nowelizacji obowiązujących przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług , zwanej dalej „ustawą o VAT”. Stwierdzono konieczność wprowadzenia następujących zmian w ustawie o VAT, w tym celu projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje:

        I. Wprowadzenie zmian w art. 2 i art. 41 ustawy o VAT , w związku z realizacją postulatu deregulacyjnego MF-137-462 w części dotyczącej eksportu towarów (prawo do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w eksporcie towarów).

W tym zakresie projekt ma na celu uelastycznienie obowiązków dokumentacyjnych związanych z dokumentowaniem eksportu towarów na potrzeby stosowania stawki podatku 0% na gruncie ustawy o VAT i w konsekwencji zminimalizowania sporów pomiędzy podatnikami a organami podatkowymi.

Podstawą regulacji w zakresie eksportu towarów na gruncie ustawy o VAT jest art. 146 ust. 1 lit. a i b dyrektywy VAT. Zgodnie z art. 146 ust. 1 dyrektywy VAT państwa członkowskie zwalniają transakcje dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych przez sprzedawcę lub na jego rzecz poza terytorium Wspólnoty (lit. a) i dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych poza terytorium Wspólnoty przez nabywcę lub na rzecz nabywcy niemającego siedziby na terytorium danego państwa, z wyłączeniem towarów transportowanych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia w paliwo i ogólnego zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz samolotów turystycznych lub wszelkich innych środków transportu służących do celów prywatnych (lit. b).

Zgodnie z art. 131 dyrektywy VAT zwolnienia przewidziane w eksporcie stosuje się bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć. Brzmienie tego przepisu pozwala państwom członkowskim na wprowadzenie takich regulacji, które mają na celu zapobieżenie szerokorozumianym nieprawidłowościom przy stosowaniu zwolnień w eksporcie, pozostawiając jednocześnie tym państwom swobodę w kształtowaniu tych rozwiązań.

Obecnie funkcjonujące przepisy ustawy o VAT wiążą możliwość stosowania stawki VAT w wysokości 0% z otrzymaniem dokumentu dotyczącego wywozu towaru poza terytorium UE potwierdzonego przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. Warunek posiadania dokumentu potwierdzonego przez organ celny zawarty jest już w samej definicji eksportu (art. 2 pkt 8 ustawy o VAT). Taki zapis uniemożliwia w efekcie zastosowanie stawki 0% w przypadku, gdy istnieją wprawdzie dowody potwierdzające jednoznacznie opuszczenie przez towary terytorium UE, ale inne niż potwierdzone przez właściwy organ celny.

Takie rozwiązanie nie wynika jednak wprost z dyrektywy VAT.

Orzecznictwo sądów krajowych, jak i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dopuszcza – w celu udowodnienia opuszczenia przez towary terytorium UE, co jest warunkiem stosowania stawki 0% – wszelkie dowody, które mogłyby potwierdzić faktyczny wywóz towarów poza terytorium UE.

Obecne, dość restrykcyjne, choć wpisujące się w samą ideę art. 131 dyrektywy VAT, rozwiązanie w prawie krajowym, powoduje spory podatników z organami podatkowymi co do zakresu dokumentów uprawniających do zastosowania stawki podatku 0% w eksporcie towarów.

      II. Konieczność wprowadzenia zmian dotyczących deklaracji importowej (art. 33b ustawy VAT).

Deklaracja importowa składana jest przez podatników dokonujących importu towarów, stosujących odprawę scentralizowaną, o której mowa w art. 179 unijnego kodeksu celnego, w której realizację zaangażowane są administracje celne z co najmniej dwóch państw członkowskich. Obecnie deklaracje takie składane są w postaci papierowej, a wzór takiej deklaracji określa rozporządzenie wykonawcze wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 33b ust. 5 ustawy o VAT .

W związku z tym, że planowane jest wprowadzenie unowocześnienia obowiązku składania deklaracji importowej - wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej, zaistniała potrzeba odpowiedniego dostosowania w tym zakresie przepisów art. 33b, w tym przede wszystkim wprowadzenie obowiązku składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej oraz inne konieczne zmiany (w tym w upoważnieniu ustawowym).

     III. Konieczność modyfikacji art.138i ustawy o VAT dotyczącego szczególnej procedury dotyczącej deklarowania i zapłaty podatku z tytułu importu towarów (tzw. procedura USZ) w związku z nowymi rozwiązaniami celnymi.

W związku ze zmianami wprowadzonymi przepisami rozporządzenia rady (UE) 2026/382 z dnia 11 lutego 2026 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 w odniesieniu do zniesienia zwolnienia z należności celnych ze względu na niewielką wartość przesyłki, od 1 lipca 2026 r. zmianie ulegną krajowe przepisy celne w zakresie zgłoszeń celnych. Szczególna procedura dotycząca deklarowania i zapłaty podatku z tytułu importu towarów (USZ) jest ściśle powiązana z krajowymi przepisami celnymi, tj. § 14 ust. 3 – 5 rozporządzenia w sprawie zgłoszeń celnych oraz § 5 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie zgłoszeń celnych w obrocie pocztowym , które zostaną uchylone w związku z planowaną zmianą sposobu dokonywania zgłoszeń celnych dla importowanych towarów w przesyłkach o wartości do 150 euro.

Oznacza to konieczność dostosowania przepisów ustawy o VAT w zakresie ww. procedury USZ. Brak tych zmian oznaczałby konieczność rozliczania importowanych towarów w przesyłkach o niewielkiej wartości na zasadach ogólnych, co niewątpliwie skomplikowałoby rozliczenie VATu od tych przesyłek dla podmiotów obecnie korzystających z USZ.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług

Celem regulacji jest dokonanie transpozycji art. 2 i art. 4 dyrektywy Rady (UE) 2025/516 z dnia 11 marca 2025 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących VAT w epoce cyfrowej[1], zwanej dalej „dyrektywą 2025/516”, będącej częścią tzw. pakietu ViDA.

Projekt ustawy przewiduje następujące zmiany w przepisach ustawy o VAT[2]:

1) doprecyzowanie zakresu dostaw, które uznawane są za ułatwiane przez interfejsy elektroniczne (tj. przez tzw. uznanego dostawcę) - poprzez wskazanie, że reżimem tym są objęte również dostawy realizowane na terytorium Unii Europejskiej na rzecz podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, w przypadku których wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów nie podlegają opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 9 ustawy o VAT;

2) doprecyzowanie zasad obliczania przekroczenia progu sprzedaży w wysokości 10 000 euro (w Polsce próg ten wynosi 42 000 zł) na potrzeby ustalenia miejsca opodatkowania WSTO i usług TBE, w taki sposób, aby przy obliczaniu przekroczenia tego progu uwzględniano wyłącznie WSTO, jeżeli towary są dostarczane z państwa członkowskiego, w którym podatnik ma siedzibę, a nie WSTO dokonywaną z magazynu usytuowanego w innym państwie członkowskim, nietworzącego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej;

3) wprowadzenie reguły, że w przypadku podatnika, który nie przekroczył progu sprzedaży 10 000 euro wybór miejsca opodatkowania usług TBE i WSTO w państwie konsumpcji uznaje się za dokonany przez każdy podmiot zarejestrowany do procedury unijnej OSS. Taka zasada pozwoli uniknąć nieporozumień co do współzależności między zasadami dotyczącymi miejsca świadczenia a procedurą unijną OSS. Procedura unijna ma zastosowanie do wszystkich dostaw towarów i usług objętych tą procedurą, dokonywanych przez podatnika na terytorium UE. Oznacza to, że jeżeli podatnik zdecyduje się na korzystanie z systemu OSS, powinien wówczas korzystać z niego w odniesieniu do wszystkich WSTO i usług, nawet tych spełniających warunki do opodatkowania ich w państwie siedziby sprzedawcy;

4) jednoznaczne uregulowanie momentu powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług rozliczanych w ramach unijnej i nieunijnej procedury OSS;

5) likwidację obowiązku podawania stron internetowych w zgłoszeniu na potrzeby procedury nieunijnej OSS i importu (IOSS), co pozwoli uniknąć bieżących problemów, których przedsiębiorcy doświadczają przy rejestracji;

6) rozszerzenie stosowania procedury unijnej OSS na dostawy B2C gazu ziemnego, energii elektrycznej lub energii cieplnej lub chłodniczej, poprzez uznanie ich za WSTO;

7) wyłączenie drobnych podatników zwolnionych podmiotowo z katalogu podmiotów, które mogą rozliczać sprzedaż na odległość towarów importowanych w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej równowartości 150 euro w procedurze importu IOSS;

8) uchylenie przepisów dotyczących procedury magazynu typu call-off stock z uwagi na wprowadzenie z dniem 1 lipca 2028 r. uproszczonej procedury szczególnej OSS obejmującej transgraniczne przemieszczanie towarów własnych (tzw. procedura TOOG), które jest obecnie objęte procedurą magazynu typu call-off stock.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu nowych inwestycji

Zmiany przepisów będą zawierały rozwiązania ukierunkowane na dostosowanie instrumentu PSI, czyli możliwości utrzymania zwolnienia podatkowego na nową inwestycję, do faktu zakończenia funkcjonowania instrumentu SSE, a także do współczesnych wyzwań gospodarczych kraju.

SSE zostały ustanowione ustawą z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604, z późn. zm., dalej: ustawa o SSE) oraz notyfikowane Komisji Europejskiej, jako forma pomocy publicznej dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na określonych obszarach Polski. Jednocześnie, w 2018 r. ustawodawca wprowadził nowy instrument wsparcia w postaci PSI, którego podstawę prawną stanowi ustawa o WNI. PSI zastąpiła dotychczasowy model terytorialnie ograniczonego wsparcia, nadając mu charakter ogólnokrajowy.

Pomimo wprowadzenia PSI, z uwagi na dalej obowiązujące zezwolenia na działanie na terenie SSE wydane na podstawie ustawy o SSE, konieczne było utrzymanie tego instrumentu do końca 2026 r. Wygaszenie SSE z dniem 31 grudnia 2026 r. wymaga uporządkowania systemu prawnego i zapewnienia możliwości dalszego udzielania wsparcia na podstawie ustawy o WNI. Z tym dniem ustawa o SSE traci moc.

Wobec powyższego w przedkładanym projekcie proponuje się:

1. uzupełnienie przepisów ustawy o WNI o definicję „zarządzającego”. Brak odrębnej, autonomicznej definicji „zarządzającego obszarem” w ustawie o WNI powoduje, że po wygaśnięciu SSE mogą pojawić się wątpliwości co do określenia podmiotów uprawnionych do wykonywania zadań związanych z obsługą inwestorów, wydawaniem DoW, czy monitorowaniem realizacji zobowiązań inwestycyjnych;

2. wprowadzenie przepisów określających sposób i zasady działania Elektronicznej Platformy Polskiej Strefy Inwestycji (ePSI). Cyfryzacja w tym zakresie usprawni, zoptymalizuje i zautomatyzuje procesy związane z wnioskowaniem o wydawanie przez Zarządzających SSE DoW w ramach PSI, a także zmianą lub wygaszaniem decyzji. Pozwoli również na prowadzenie skuteczniejszych analiz efektów zachęty (w ramach monitorowania efektów przyznanego wsparcia). Stworzenie ePSI pozwoli na łatwiejsze dotarcie do przedsiębiorców, a tym samym na poprawę procedury przyznawania wsparcia;

3. wydłużenie i ustalenie na okres 20 lat czasu obowiązywania DoW dla wszystkich obszarów. Zaproponowana zmiana umożliwi efektywniejsze wykorzystanie przysługującej przedsiębiorcy ulgi oraz zwiększy atrakcyjność instrumentu. Okres obowiązywania DoW nie wpływa na wielkość pomocy publicznej de iure, jednak de facto pozwalać będzie na zwiększenie efektywności tego mechanizmu;

4. wprowadzenie obowiązku uzyskania przez ministra właściwego do spraw. gospodarki opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: Szef KAS) w zakresie wysokości dochodu zwolnionego na podstawie DoW (dalej: opinia). Wprowadzenie obowiązku uzyskania opinii ma służyć prawidłowemu określeniu zakresu zwolnienia podatkowego w związku z potencjalnie uzyskaną DoW. Celem opinii jest prawidłowe i jednolite stosowanie przepisów dotyczących zwolnienia podatkowego. Szef KAS będzie miał większą pewność, że przyznane zwolnienie podatkowe odpowiada istocie oraz celowi tej regulacji, i że będzie właściwie stosowane;

5. dodanie definicji legalnej pojęcia poziomu zatrudnienia;

6. stworzenie ustawowej podstawy prawnej do możliwości zaangażowania się zarządzających obszarem - w projekty związane z działalnością w obszarze OZE;

7. modyfikacja w dotychczasowej ustawie o WNI kwestii warunku zatrudnienia w związku z realizacją nowej inwestycji w przypadku, gdy kosztami kwalifikowanymi są jedynie koszty inwestycji.

8. dodanie do aktualnie obowiązującego art. 17 ustawy o WNI kolejnej przesłanki, zgodnie z którą DoW obowiązuje przez okres na jaki została wydana, o ile minister właściwy do spraw gospodarki nie stwierdzi jej wygaśnięcia;

9. dodanie przepisu zobowiązującego naczelnika właściwego urzędu skarbowego do przesyłania ministrowi właściwemu do spraw gospodarki i zarządzającemu obszarem kopii decyzji nakładającej na przedsiębiorcę obowiązek zwrotu udzielonego wsparcia;

10. wprowadzenie nowych obowiązków dla zarządzających obszarem w związku z udzielaniem zamówień publicznych;

11. nadanie nowego brzmienia przepisom dotyczącym zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm) oraz ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278, z późn. zm.) w odniesieniu do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie DoW, polegające na objęciu wszystkich dochodów generowanych przez istniejący zespół składników majątkowych, o ile przedmiot tej działalności oraz działalność w ramach nowej inwestycji określone są za pomocą tego samego kodu PKWiU; projekt przewiduje odejście od koncepcji „ścisłych powiązań” w odniesieniu do ustalenia dochodu zwolnionego z reinwestycji z uwagi na wątpliwości co do tej koncepcji oraz istotne trudności interpretacyjne; dodatkowo, w przypadku zwolnienia dochodu z nowej inwestycji (reinwestycji), proponuje się odroczenie momentu korzystania ze zwolnienia określonego w DoW do czasu zakończenia inwestycji;

12.  inne zmiany mające na celu doprecyzowanie stosowania przepisów ustawy.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw

Projekt ma na celu ułatwienie podatnikom realizacji obowiązków podatkowych. Projekt ma na celu uregulowanie jednolitych dla wszystkich podatków zasad dokonywania korekt ksiąg podatkowych w postaci elektronicznej, których obowiązek przesyłania organom podatkowym za pomocą środków komunikacji elektronicznej wynika z niektórych ustaw podatkowych.

Uregulowanie udostępniania w pełni generowanych automatycznie danych podatnika (płatnika), które posiada organ Krajowej Administracji Skarbowej w Centralnym Rejestrze Danych Podatkowych i potwierdzenie tego w wygenerowanym dokumencie w postaci elektronicznej. Udostępnianie danych w tego typu usłudze oznacza brak konieczności zaangażowania czynnika ludzkiego w cały proces.

Link