Element odsetkowy w leasingu operacyjnym a przychód odsetkowy w rozumieniu art. 15c ust. 13 ustawy o CIT

Spółka prowadzi działalność polegającą na finansowaniu klientów poprzez zawieranie umów leasingu oraz udzielanie pożyczek.  Spółka wystąpiła z wnioskiem o interpretację indywidualną w celu potwierdzenia, że z perspektywy spółki jako podmiotu finansującego, element odsetkowy rat leasingowych (zarówno w przypadku umowy leasingu operacyjnego, jak i leasingu finansowego) stanowi przychód odsetkowy dla celów kalkulacji limitów kosztów podatkowych stosowanych wobec kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 13 ustawy o CIT.

W ocenie spółki, zarówno część odsetkowa raty leasingu operacyjnego, jak i część odsetkowa leasingu finansowego, powinna stanowić przychód odsetkowy dla celów kalkulacji limitów kosztów finansowania dłużnego.

Taka konkluzja w ocenie spółki wynika zarówno z art. 15c ustawy o CIT, który odnosi się do umowy leasingu jako takiej, bez względu na to, w jakim przepisie została ona uregulowana oraz Dyrektywy ATAD, która wprost odnosi się do elementu odsetkowego raty leasingowej w leasingu finansowym, który został zdefiniowany w MSR 17 i MSSF 16, zaś umowy zawierane przez spółkę spełniają warunki tej definicji.

Jednocześnie, zdaniem spółki, jeśli ustawodawca posłużył się sformułowaniem część odsetkowa raty leasingowej, bez odniesienia się do tego czy mowa w tym przypadku o umowie leasingu uregulowanej w art. 17b ustawy o CIT, czy też o umowie uregulowanej w art. 17f ustawy o CIT, nie powinno ulegać wątpliwości, że chodzi o każdą umowę leasingu.

Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 18 sierpnia 2025 r. (sygn. 111-KDIB2-1.4010.237.2025.1.AJ) nie zgodził się jednak z tą argumentacją w całości. Organ uznał stanowisko spółki za prawidłowe wyłącznie w odniesieniu do leasingu finansowego, o którym mowa w art. 17f ustawy o CIT, wskazując, że w takim modelu leasing odzwierciedla relację kredytową: korzystający rozpoznaje część odsetkową raty jako koszt finansowania dłużnego, a finansujący jako przychód odsetkowy.

Jednocześnie organ podkreślił, że leasing operacyjny rozliczany na podstawie art. 17b ustawy o CIT ma inny charakter – wynagrodzenie leasingodawcy jest w tym przypadku wynagrodzeniem za korzystanie z rzeczy, a nie za korzystanie z kapitału.

Tym samym żadna część raty leasingowej w leasingu operacyjnym nie może być traktowana ani jako koszt finansowania dłużnego po stronie korzystającego, ani jako przychód odsetkowy po stronie finansującego. Organ wyraźnie wskazał, że definicje zawarte w art. 15c ust. 12 i 13 ustawy o CIT mają charakter ściśle powiązany: skoro dana płatność nie stanowi kosztu finansowania dłużnego, nie może odpowiadać jej przychód o charakterze odsetkowym.

Kwalifikacja elementu odsetkowego rat leasingowych w leasingu operacyjnym jako kosztu finansowania dłużnego była wielokrotnie przedmiotem analiz zarówno organów podatkowych, jak i sądów administracyjnych, przy czym dotychczas wszelkie rozstrzygnięcia w tym zakresie dotyczyły wyłącznie perspektywy korzystającego (leasingobiorcy). 

Organy podatkowe prezentowały podejście, zgodnie z którym element odsetkowy rat leasingu operacyjnego stanowi koszt finansowania dłużnego (np. interpretacja indywidualna z 22 kwietnia 2024 r., nr 0111‑KDIB1‑1.4010.136.2024.1.MF), natomiast sądy administracyjne wskazywały, że rata leasingu operacyjnego nie jest kosztem finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ustawy o CIT, a więc jej element odsetkowy nie podlega limitowaniu (m.in. wyrok WSA we Wrocławiu z 6 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 696/23).

Z perspektywy finansującego (leasingodawcy) natomiast zagadnienie to nie było dotychczas analizowane w praktyce interpretacyjnej ani w orzecznictwie. Tym samym, komentowana interpretacja stanowi pierwsze znane nam stanowisko organu podatkowego odnoszące się bezpośrednio do kwalifikacji elementu odsetkowego rat leasingu operacyjnego dla celów kalkulacji limitu kosztów finansowania dłużnego po stronie leasingodawcy.

W interpretacji organ zastosował lustrzaną relację pomiędzy kosztami finansowania dłużnego a przychodami odsetkowymi, wskazując, że skoro rata leasingu operacyjnego nie stanowi kosztu finansowania dłużnego po stronie korzystającego, to odpowiadające jej wpływy po stronie finansującego nie powinny być traktowane jako przychody odsetkowe.

W ocenie organu, istotą leasingu operacyjnego jest wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy, a nie za korzystanie z kapitału, dlatego płatności dokonywane przez korzystającego nie mają charakteru ekonomicznie równoważnego odsetkom. W konsekwencji po stronie finansującego nie powstają przychody odpowiadające kosztom finansowania dłużnego po stronie korzystającego.

Taka wykładnia może sygnalizować tendencję organów do przyjmowania bardziej literalnego podejścia w odniesieniu do art. 15c ustawy o CIT w kontekście leasingu, zwłaszcza w zakresie rozróżnienia leasingu operacyjnego i finansowego, choć z takim osądem należy poczekać do kolejnych interpretacji w tym temacie (o ile takie się pojawią).

Może to w praktyce wpływać na dotychczasową praktykę rynkową oraz stosowane modele kalkulacyjne, w których element odsetkowy w leasingu operacyjnym bywa ujmowany w analizach dotyczących limitu kosztów finansowania dłużnego. Z perspektywy branży leasingowej oznacza to konieczność uważnego monitorowania dalszych interpretacji oraz stanowiska judykatury w tym obszarze.