Unijne ramy opodatkowania sektora finansowego

Badanie wskazuje dwa główne problemy w zakresie świadczenia usług finansowych. 

Zakłócenia wynikające z podatków 

Z uwagi na zwolnienia z VAT dla usług finansowych usługodawcom nie przysługuje prawo do odliczenia VAT. Nieodliczalny VAT od nabywanych towarów i usług tworzy fiskalną barierę dla outsourcingu w branży finansowej. Ponieważ łańcuchy dostawców towarów i usług w sektorze finansowym stały się coraz bardziej złożone i zależne od wyspecjalizowanych dostawców, zakłócenia wzrosły w porównaniu z poprzednimi dekadami. 

Niepewność prawna, złożoność i fragmentacja 

Zwolnienie z VAT oraz różnorodność podatków sektorowych, takich jak podatki od składek ubezpieczeniowych i opłaty skarbowe, tworzą rozdrobnione i niepewne otoczenie prawne. Państwa członkowskie odmiennie traktują usługi związane z ubezpieczeniami, zarządzanie funduszami i aktywami, usługi powiernicze, niektóre instrumenty pochodne, usługi dotyczące płatności oraz część działalności dotyczącej kryptoaktywów. Państwa członkowskie stosują również bardzo różne podejścia do opcji opodatkowania, grup VAT i zasad proporcjonalnego odliczenia. 

Komisja Europejska opracowała kilka elementów konstrukcyjnych mających na celu rozwiązanie tych problemów:

Badanie wskazuje, że obecne ramy podatkowe powodują zakłócenia, złożoność, niepewność prawną i fragmentację. Wynika z niego, że fundamentalna zmiana ram VAT dla usług finansowych jest zarówno uzasadniona, jak i praktycznie możliwa — z opcjami obejmującymi pełne lub częściowe zniesienie zwolnienia z VAT, a także zastąpienie obecnego systemu poprzez zastosowanie stawki 0% VAT połączone z podatkiem od działalności finansowej. Ukierunkowane działania modernizacyjne i uproszczeniowe stanowią rozwiązanie pośrednie.

Oczekuje się, że badanie stanie się podstawą przyszłej inicjatywy legislacyjnej. Podmioty z sektora finansowego, które przygotują się odpowiednio wcześnie, będą lepiej przygotowane do zarządzania zmianą.