Cyberbezpieczeństwo szpitali to dziś realne wyzwanie – ataki ransomware i wycieki danych stają się coraz częstsze. W praktyce oznacza to konieczność wdrożenia podejścia Zero Trust oraz spełnienia wymogów NIS2 i UKSC.
Skuteczna ochrona placówek medycznych przed zaawansowanymi kampaniami ransomware oraz masowymi wyciekami danych wymaga podejścia tożsamego z zabezpieczaniem infrastruktury krytycznej. W dobie ewolucji zagrożeń ze strony zorganizowanych grup cyberprzestępczych oraz wymagań regulacyjnych dyrektywy NIS2 i Ustawy o Krajowym Systemie Cyberbezpieczeństwa (UKSC), podmioty lecznicze muszą budować odporność operacyjną (cyber resilience) opartą na architekturze Zero Trust.
Poniższa strategia koncentruje się na czterech fundamentach techniczno-operacyjnych, które stanowią o zdolności placówki do odparcia ataku lub minimalizacji jego skutków w scenariuszu assume breach (przy założeniu, że przeciwnik sforsuje pierwszą linię obrony).
Priorytet |
Obszar |
Działanie operacyjne |
Cel strategiczny |
|---|---|---|---|
|
Krytyczny |
Backup |
Wdrożenie Immutable Storage + separacja od domeny AD |
Gwarancja ciągłości działania i odtworzenia po ataku |
|
Wysoki |
Tożsamość |
Wdrożenie MFA na wszystkich stykach sieciowych i systemowych |
Zablokowanie wektora ataków opartych o skradzione hasła |
|
Wysoki |
Endpoint |
Zastąpienie AV systemami EDR z izolacją hosta |
Detekcja w czasie rzeczywistym i powstrzymanie propagacji |
|
Średni / Długofalowy |
Sieć |
Mikrosegmentacja i izolacja aparatury medycznej (IoMT) |
Ograniczenie strefy rażenia (Blast Radius) w przypadku incydentu |