Minimum Viable Society
Bouwen aan de basis van maatschappelijke weerbaarheid
Minimum Viable Society (MiViSoc) — wat het is en waarom het telt
Geopolitieke spanningen, klimaatverandering en hyperconnectiviteit maken onze samenleving kwetsbaarder. Een verstoring op één plek kan snel effecten hebben op andere systemen. MiViSoc is een denkkader om te onderzoeken wat een samenleving minimaal nodig heeft om onder alle omstandigheden te blijven functioneren.
Wat houdt MiViSoc in?
MiViSoc kijkt niet naar één organisatie, maar naar het samenspel tussen mensen, buurten, bedrijven, vitale ketens en overheden. Het richt zich op de kern van maatschappelijke continuïteit: energie, zorg, communicatie, bestuur, veiligheid, logistiek, voedsel en (digitale) netwerken. Het doel is helder krijgen welke functies absoluut moeten blijven draaien en welke keuzes daarvoor nodig zijn.
Het 3P-framework: Prioritize – Protect – Prepare for Pressure
- Prioritize: bepalen welke functies onder alle omstandigheden door moeten gaan.
- Protect: vaststellen wat die functies nodig hebben om te blijven werken (infrastructuur, personeel, afspraken, middelen).
- Pressure: oefenen en testen om onder druk effectief te kunnen handelen en beslissen.
Samenwerking en leiderschap
Weerbaarheid ontstaat in het samenspel tussen publieke en private partijen en tussen nationale en lokale lagen. Dat vergt gedeelde waarden, duidelijke rollen en oefening. Beslissingen over schaarste en prioritering zijn normatief: het gaat niet alleen om techniek, maar om welke keuzes we als samenleving willen maken. Een cultuur van vertrouwen, gezamenlijke oefening en helder leiderschap maakt dat keuzes eerder en weloverwogen kunnen worden gemaakt in plaats van pas onder druk.
Wat betekent dit in de praktijk?
MiViSoc vraagt om tijdige gesprekken, prioritering van essentiële functies, het beschermen van kritieke middelen en het regelmatig oefenen van rollen en besluitvorming. Het is geen eenmalig project maar een continu proces van keuzes maken, leren en samen oefenen.
