Πέρα από τους αριθμούς: η αληθινή εικόνα των γυναικών στην εργασία το 2025

Η έκθεση της Deloitte, Women @ Work 2025: A Global Outlook είναι βασισμένη σε δεδομένα για τις πραγματικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν 7.500 γυναίκες στην εργασία σε 15 χώρες, και προσφέρει μια ολοκληρωμένη εικόνα των προκλήσεων, ευκαιριών και μεταβολών που διαμορφώνουν το μέλλον της γυναικείας απασχόλησης. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τόσο την πρόοδο, όσο και τις επίμονες προκλήσεις, όπως η εξισορρόπηση της εργασίας και των προσωπικών ευθυνών, έως την ανάγκη για ισχυρότερη υποστήριξη ψυχικής και σωματικής υγείας.

Παράλληλα καταγράφει τα βασικά εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σήμερα: στερεότυπα φύλου, έλλειψη υποστήριξης για την επαγγελματική εξέλιξη, περιορισμένες ευκαιρίες δικτύωσης και ανάγκη για ευέλικτες μορφές εργασίας. Τονίζει επίσης τον καθοριστικό ρόλο των επιχειρήσεων στην προώθηση της ισότητας των φύλων μέσω πολιτικών που υποστηρίζουν την ισορροπία και την ευελιξία, ευκαιρίες εκπαίδευσης και ανάπτυξης, και τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος εργασίας χωρίς διακρίσεις.

Σωματική και ψυχική υγεία και ευεξία

Μετά την οικονομική ασφάλεια, η ψυχική υγεία φαίνεται να είναι η κύρια ανησυχία για τις γυναίκες. Ενώ 51% αξιολογεί την ψυχική της υγεία ως καλή ή εξαιρετικά καλή, πάνω από το ένα τρίτο (36%) ανάφερε αυξημένο άγχος από το προηγούμενο έτος, και το 25% ότι έλαβε άδεια μέσα στον τελευταίο χρόνο λόγω θεμάτων ψυχικής υγείας. Επιπλέον, περίπου το ένα τέταρτο αξιολόγησε το ψυχικό του φορτίο ως πολύ υψηλό, και το ένα τρίτο ότι αδυνατεί να αποσυνδεθεί από την εργασία.

Μόνο τέσσερις στις δέκα γυναίκες ανάφεραν ότι λαμβάνουν επαρκή υποστήριξη της ψυχικής υγείας στην εργασία. Η πλειοψηφία δεν αισθάνεται άνετα να συζητά ή να αποκαλύπτει τέτοια θέματα στο εργασιακό περιβάλλον, καθώς σχεδόν το 90% πιστεύει ότι ο/η διευθυντής τους θα σκεφτόταν αρνητικά γι' αυτές αν τα ανέφεραν.

Παράλληλα, 24% ανάφερε ότι αντιμετωπίζει προβλήματα σωματικής υγείας λόγω πόνου ή συμπτώματα που σχετίζονται με την έμμηνο ρύση, την εμμηνόπαυση ή προβλήματα γονιμότητας, με τον πόνο αυτό να επηρεάζει την εργασία τους. Από τις λίγες που λαμβάνουν άδεια για να τα αντιμετωπίσουν αυτά, πολλές δεν αισθάνονται άνετα να τα συζητήσουν, με μόλις το 15% να αποκαλύπτει τον πραγματικό λόγο της απουσίας τους.

Από όσες ανέφεραν ότι υποφέρουν από πόνο και συμπτώματα εμμηνόπαυσης, το 15% πιστεύει ότι λόγω αυτού έχουν χάσει ευκαιρίες σταδιοδρομίας, και 20% αναφέρει ότι το άγχος της εμμηνόπαυσης έχει υπονομεύσει την αυτοπεποίθησή και την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους στην εργασία.

Οικιακές ευθύνες και το βάρος της φροντίδας

Οι γυναίκες που ζουν με σύντροφο, ακόμα κι όταν είναι οι κύριοι εισοδηματίες του νοικοκυριού τους, συνεχίζουν να έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για όλες τις οικιακές εργασίες, τη φροντίδα παιδιών ή κάποιου άλλου ενήλικα, τα ψώνια για το σπίτι και τη διαχείριση των οικονομικών.

Το κόστος της φροντίδας αποτελεί κύρια ανησυχία για περίπου 40% των ερωτηθέντων. Μόνο το 17% των ερωτηθέντων με ανήλικα παιδιά δήλωσε ότι έχει πρόσβαση σε οικονομικά προσιτή φροντίδα παιδιών, και το 16% έχει αναγκαστεί να πάρει άδεια απροσδόκητα λόγω αυτών των ευθυνών. Σχεδόν το ένα τρίτο ανησυχεί ότι η έλλειψη οικονομικά προσιτής φροντίδας μπορεί να οδηγήσει σε εγκατάλειψη εργασίας ή στην επιβράδυνση της καριέρας τους. Μόνο το 3% των γυναικών με παιδιά κάτω από 17 ετών δήλωσε ότι έχει σημειώσει πρόοδο στην καριέρα του μετά την άδεια μητρότητας.

Πολιτικές φιλικές προς την οικογένεια στον χώρο εργασίας

Η έρευνα αποδεικνύει επίσης τον θετικό αντίκτυπο της ευελιξίας στην εργασία σε γυναίκες με ανήλικα παιδιά, όπως είναι η βελτιωμένη ψυχική ευεξία, ψηλότερη παραγωγικότητα, μεγαλύτερη ικανοποίηση και αφοσίωση στην εργασία. Ωστόσο, μόνο το 40% των γυναικών και το 20% των συντρόφων τους ανάφερε ότι έχει ευελιξία στην εργασία. Επίσης, ενώ έξι στις δέκα γυναίκες πιστεύουν ότι είναι πολύ σημαντική η ίση γονική άδεια και για τους δύο γονείς, ωστόσο μόνο το 6% ανάφερε ότι ο εργοδότης τους την παρέχει.

Για τις γυναίκες, η ευελιξία στην εργασία φαίνεται ότι είναι βασικός παράγοντας παραμονής. Ωστόσο, μόνο οι μισές γυναίκες πιστεύουν ότι ο οργανισμός τους επιτρέπει στις γυναίκες να ακμάζουν όταν εργάζονται με ευελιξία. Σχεδόν 90% δεν πιστεύει ότι ο φόρτος εργασίας θα προσαρμοστεί κάτω από μια ευέλικτη εργασιακή ρύθμιση, ούτε ότι η ευέλικτη εργασία δεν θα επηρεάσει την πιθανότητα προαγωγής τους.

Πέραν της ευελιξίας, οι κύριοι παράγοντες παραμονής στην εργασία είναι οι ευκαιρίες επαγγελματικής εξέλιξης (κορυφαίος παράγοντας), η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, και το καλό πακέτο αμοιβών και παροχών.

Προσωπική ασφάλεια

Το ένα τρίτο των γυναικών ανησυχεί πολύ ή εξαιρετικά για την προσωπική του ασφάλεια στο χώρο εργασίας. Όσον αφορά τους λόγους αυτής της ανησυχίας, περίπου 20% ανάφερε παρενόχληση από συνάδελφο, 10% το έχει βιώσει σε επαγγελματικό ταξίδι, και 17% έχει παρενοχληθεί ή έχει νιώσει άβολα από πελάτες.

Το 34% ανάφερε ότι έχει βιώσει μη-συμπεριληπτικές συμπεριφορές στην εργασία το τελευταίο έτος, συνήθως μικροεπιθετικές, με την πλειοψηφία να τις έχει αναφέρει. Η πιθανότητα αναφοράς ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο της συμπεριφοράς, όπως και η ικανοποίηση από τα μέτρα που λήφθηκαν. Πολύ σημαντικό είναι ότι μόνο το 10% πιστεύει ότι θα λαμβανόταν δράση εάν ανέφεραν μη συμπεριληπτικές συμπεριφορές στην εργασία, ανεξάρτητα από την ιεραρχία του δράστη.

Προοπτικές για το μέλλον

Η έκθεση σημειώνει ότι η ενίσχυση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας αποτελεί βασικό μοχλό οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής προόδου, και μπορεί να αυξήσει σημαντικά την παραγωγικότητα και την καινοτομία, ενώ παράλληλα προάγει την κοινωνική δικαιοσύνη.

Παρά τα σημαντικά βήματα που έχουν γίνει, οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν εμπόδια, όπως ανισότητα αμοιβών, περιορισμένη πρόσβαση σε ηγετικές θέσεις και δυσκολίες στην εξισορρόπηση επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Η επίτευξη ουσιαστικής ισότητας απαιτεί συντονισμένες προσπάθειες και συστημικές αλλαγές από κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και την κοινωνία, με στόχο τη δημιουργία ενός εργασιακού περιβάλλοντος όπου οι γυναίκες θα έχουν ίσες ευκαιρίες να αναπτυχθούν και να ηγηθούν.

Δημοσιεύτηκε στο ink.com