Wyrok z 11 marca 2026 r. w sprawie I GSK 645/23 to pierwsze orzeczenie, w którym Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) bezpośrednio zmierzył się z konsekwencjami wyroku Sądu unijnego w sprawie T-745/17 Kerkosand. W swoim orzeczeniu NSA potwierdził, że przyjęta przez Sąd unijny wykładnia art. 4 ust. 2 załącznika I do rozporządzenia 651/2014 stanowi interpretację, która wiąże instytucje krajowe. W efekcie zmiana udziałowca beneficjenta pomocy publicznej nie oznacza koniecznie zmiany posiadanego statusu.
Strefa Ulg i Dotacji (6/2026) | 25 czerwca 2026 r.
Z tego artykułu dowiesz się:
Zobacz wydania "Strefa ulg i dotacji" i zasubskrybuj powiadomienia e-mail.
We wrześniu 2020 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał istotny dla praktyki prawa pomocy publicznej wyrok. W sprawie Kerkosand Sąd uznał, że wieloletnia praktyka Komisji Europejskiej w zakresie wykładni art. 4 ust. 2 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznająca niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26 czerwca 2014 r., str. 1) („Rozporządzenie 651/2014”) jest nieprawidłowa.
Ta praktyka polegała na bardzo restrykcyjnej wykładni przywołanego przepisu. Umożliwia on bowiem utrzymanie jeszcze przez określony czas posiadanego dotychczas statusu w zakresie wielkości (bycia MŚP) pomimo zmiany danych dotyczących zatrudnienia i sytuacji finansowej przedsiębiorstwa. Jednocześnie Komisja Europejska uważała, że jakkolwiek treść tego przepisu na to nie wskazywała to jednak wykładnia celowościowa przemawiała za przyjęciem, że rozwiązanie ujęte w art. 4 ust. 2 Załącznika I do rozporządzenia 651/2014 nie znajduje zastosowania w sytuacji, w której dochodzi do zmiany właściciela (udziałowca) spółki. To właśnie ta interpretacja została zakwestionowana w wyroku w sprawie Kerkosand. Sąd uznał, że żaden z argumentów prezentowanych przez Komisję nie uzasadnia przyjętego przez nią restrykcyjnego podejścia. W ocenie Sądu art. 4 ust. 2 załącznika I do rozporządzenia 651/2014 powinien zatem znajdować zastosowanie także w sytuacji, w której dochodzi do zmiany właściciela (udziałowca) beneficjenta wsparcia.
Wyrok w sprawie Kerkosand spotkał się z różnymi reakcjami ze strony polskich instytucji udzielających wsparcia z funduszy publicznych, w tym unijnych. Niestety, liczba sporów jakie na kanwie wykładni art. 4 ust. 2 załącznika I do rozporządzenia 651/2014 trafiła do sądów administracyjnych była tak nieliczna, że przez lata tylko raz sąd administracyjny, a dokładniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie miał okazję wypowiedzieć się wprost w temacie znaczenia wyroku w sprawie Kerkosand.
Dopiero w tym roku możliwość wypowiedzenia się w temacie tego orzeczenia nadarzyła się Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (NSA). W wyroku z 11 marca 2026 r. w sprawie o sygn. akt I GSK 645/23 NSA stwierdził, że:
Zasygnalizowany wyrok NSA potwierdza, że uwzględnienie wniosków wynikających z orzeczenia w sprawie Kerkosand stanowi obowiązek instytucji udzielających wsparcia w oparciu o Rozporządzenie 651/2014. Jeżeli dotychczas istniały po ich stronie jakiekolwiek opory w tym zakresie to stanowisko NSA powinno stanowić ostateczny dowód, że nie były one uzasadnione.
Z perspektywy beneficjentów wsparcia wyrok NSA dostarcza kolejnych istotnych argumentów do dyskusji z odpowiednimi instytucjami w kontekście wpływu planowanej transakcji zmiany udziałowca na posiadany status i idące za tym konsekwencje (np. uzyskanie zgody na zmianę udziałowca w okresie trwałości). Jeżeli planujcie państwo taką transakcję i obawiacie się jej wpływu na pozyskane dotychczas wsparcie to zapraszamy do kontaktu.