Przegląd zmian w podatkach

Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań technicznych dla kas rejestrujących

Projekt rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 września 2021 r. w sprawie wymagań technicznych dla kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1654) ma na celu dostosowanie przepisów wykonawczych do zmian wynikających z ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 poz. 775, z późn. zm.), w szczególności w zakresie zakończenia okresu przejściowego, o którym mowa w art. 145n tej ustawy.

Rekomendowanym rozwiązaniem jest zmiana rozporządzenia przewidująca:

• uchylenie przepisów umożliwiających wystawianie faktur przy użyciu kas rejestrujących;
• usunięcie odniesień do faktur oraz faktur anulowanych w zakresie funkcjonalności kas rejestrujących, dokumentów fiskalnych i raportowania;
• doprecyzowanie zasad wymiany danych pomiędzy kasami rejestrującymi a Centralnym Repozytorium Kas;
• doprecyzowanie zasad stosowania kas specjalnych umożliwiających rozliczanie więcej niż jednej transakcji równocześnie;
• doprecyzowanie wymagań dotyczących treści i funkcjonowania paragonów fiskalnych;
• doprecyzowanie regulacji dotyczących kas stosowanych w aptekach, w tym definicji opłaty;
• usprawnienie procedur związanych z badaniami kas rejestrujących prowadzonymi przez Prezesa Głównego Urzędu Miar, w tym zasad przechowywania i postępowania z kasami wzorcowymi.

Realizacja projektowanych zmian będzie wymagała dostosowania oprogramowania kas rejestrujących przez producentów i dostawców tych urządzeń. Dostosowanie będzie polegało w szczególności na usunięciu funkcjonalności związanych z wystawianiem faktur przy użyciu kas rejestrujących oraz wprowadzeniu zmian wynikających z doprecyzowania wymagań technicznych określonych w rozporządzeniu. Zakłada się, że działania te zostaną przeprowadzone w ramach standardowych procesów aktualizacji oprogramowania przed wejściem w życie projektowanych przepisów.

Stan: 28.08.2026 r. – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, że przepisy wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2027 r.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

Omawiany projekt obejmuje następujące rozwiązania:

1. Przedłużenie w ustawie o CIT i ustawie o PIT przepisów regulujących tzw. ulgę na robotyzację na okres kolejnych 10 lat podatkowych, przy pozostawieniu odliczenia na obecnie obowiązującym poziomie.
2. Doprecyzowanie przepisów regulujących ulgę na robotyzację budzących wątpliwości interpretacyjne, w szczególności w odniesieniu do pojęcia kosztu kwalifikowanego.
3. W podatku PIT uchylenie ulgi na Internet z zachowaniem rocznych praw nabytych dla osób, które po raz pierwszy skorzystały z tego odliczenia w rozliczeniu podatku PIT za rok poprzedzający rok wejścia w życie projektowanej ustawy. Wynika to z konstrukcji ulgi, która umożliwia odliczenie w dwóch kolejno następujących po sobie latach podatkowych.
4. Zwiększenie w podatku PIT o 100% limitu odliczenia ulgi podatkowej z tytułu krwiodawstwa.
5. Uchylenie przepisów regulujących tzw. ulgę na ekspansję w ustawie o PIT i ustawie o CIT. Likwidacja preferencji wyeliminuje mechanizm wsparcia o ograniczonej skuteczności, niepowiązany w dostateczny sposób z rzeczywistym rezultatem działań ekspansyjnych, oraz ograniczy finansowanie ze środków publicznych wydatków, które podatnicy ponosiliby także bez ulgi. Oczekiwanym efektem jest racjonalizacja systemu ulg podatkowych oraz poprawa efektywności wykorzystania środków publicznych. Pozwoli to skoncentrować wsparcie na instrumentach o wyższej wartości dodanej i trwalszym wpływie na konkurencyjność gospodarki, przy jednoczesnym wzmocnieniu stabilności finansów publicznych i pełniejszej realizacji zasady sprawiedliwości podatkowej.

Stan: 28.08.2026 r. – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, że przepisy ustawy wejdą w życie, co do zasady, z dniem 1 stycznia 2027 r.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

Proponowane rozwiązania zakładają zmianę przepisów ustawy PIT, ustawy CIT i ustawy o ryczałcie, poprzez:

1. zmianę parametrów skali podatkowej. Skala podatkowa będzie miała trzy przedziały dochodowe. Pierwszy do 130 tys. zł ze stawką 12%, drugi będzie obejmował dochody w przedziale ponad 130 tys. zł do 150 tys. zł ze stawką 24% i trzeci będzie obejmował dochody przekraczające 150 tys. zł ze stawką 32%. Kwota wolna pozostanie na obecnym poziomie 30 tys. zł. Konsekwencją wprowadzenia zmian w parametrach skali podatkowej będą zmiany w przepisach normujących pobór zaliczek przez płatników.
   
   Skutkiem podniesienia pierwszego progu w skali podatkowej będzie również:
   
   a) wzrost ze 120 tys. zł do 130 tys. zł limitu możliwych do zastosowania w roku podatkowym zryczałtowanych 50% kosztów uzyskania przychodów przysługujących np. twórcom z tytułu korzystania z praw autorskich i artystom wykonawcom z praw pokrewnych,
   
   b) wzrost ze 120 tys. zł do 130 tys. zł bazy podatkowej dla zakładów pracy chronionej i zakładów aktywności zawodowej, które to zakłady zaliczki na podatek od dochodów ze stosunku pracy (i stosunków pokrewnych) oraz od zasiłków z ubezpieczenia społecznego przekazują na szczególnych zasadach. Zaliczki pobrane za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku u tego rodzaju płatnika przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, nie trafiają do urzędu skarbowego. Są natomiast przekazywane przez zakłady pracy chronionej w 40% na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych i w 60% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych, a przez zakłady aktywności zawodowej – w 100% na zakładowy fundusz aktywności.
2. podwyższenie stawki daniny solidarnościowej o 1 pp z 4% do 5% podstawy obliczenia tej daniny. Proponuje się, aby zmiana stawki daniny solidarnościowej weszła w życie z dniem 1 stycznia 2027 r. i miała zastosowanie do tej daniny, której termin zapłaty upływa z dniem 2 maja 2028 r. Do jej obliczenia brane będą pod uwagę dochody wykazywane w zeznaniach PIT składanych od 1 maja 2027 r. do 2 maja 2028 r. Oznacza to, że do 30 kwietnia 2027 r. osoby fizyczne obowiązane do zapłaty daniny solidarnościowej zastosują obecną stawkę, czyli 4% od nadwyżki ponad 1 mln zł dochodu.
3. podwyższenie podstawowej stawki podatku CIT z 19% do 22%.
   
   Proponowane rozwiązanie jest ukierunkowane na podatników o największej skali działalności i potencjale dochodowym tj. na podatników (w tym PGK), których przychody osiągnięte w poprzednim roku podatkowym przekroczyły równowartość 50 mln euro (z uwzględnieniem regulacji przeciwdziałającej unikaniu wyższej stawki CIT). Zastosowanie podwyższonej stawki wobec tej grupy podatników pozwala na zwiększenie dochodów sektora finansów publicznych przy jednoczesnym ograniczeniu wpływu regulacji na mniejsze podmioty.
   
   Wyłączenie banków z zakresu regulacji jest uzasadnione tym, że podlegają one odrębnym zasadom opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, przewidującym wyższy poziom obciążeń podatkowych właściwy dla sektora bankowego, a także szczególnym regulacjom dotyczącym opodatkowania instytucji finansowych.
4. dostosowanie zakresu stosowania ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych do jego pierwotnych założeń, tj.:
   
   a) obniżenie limitu przychodów warunkującego możliwość wyboru opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych z 2 mln euro do 250 tys. euro,
   
   b) stosowanie wyższej 17% stawki ryczałtu dla nadwyżki przychodów osiągniętych w trakcie roku ponad 300 tys. euro.
   
   Zakłada się, że wprowadzenie nowych regulacji w postaci obniżenia limitu przychodów z 2 mln euro na 250 tys. euro warunkującego możliwość korzystania z tej formy opodatkowania przez przedsiębiorców, jak również wprowadzenia wyższej stawki ryczałtu dla nadwyżki ponad 300 tys. euro osiągniętej w trakcie roku, ograniczy skalę korzystania z preferencyjnych rozwiązań przez podmioty o wysokich przychodach oraz przyczyni się do zwiększenia efektywności i sprawiedliwości systemu podatkowo-składkowego.  Podkreślić należy, że nowa, wyższa 17% stawka dotyczyć ma nadwyżki przychodów ponad 300 tys. euro, chociaż nowy limit warunkujący wybór ryczałtu zostanie obniżony do 250 tys. euro. Zatem różnica pomiędzy limitem warunkującym stosowanie ryczałtu a obowiązkiem opłacania wyższej 17% stawki ryczałtu wynosi 50 tys. euro.

Stan: 08.09.2026 r. – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, że przepisy ustawy wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2027 r.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Proponuje się wprowadzenie zmian w zakresie opodatkowania fundacji rodzinnej o charakterze uszczelniającym, które polegają m.in. na uzależnieniu stosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania od utrzymania własności składników majątku przez określony czas, tj. 36 miesięcy; wyeliminowaniu możliwości unikania opodatkowania przez fundację rodzinną poprzez prowadzenie działalności za pośrednictwem podmiotów transparentnych podatkowo; włączeniu fundacji rodzinnej w reżim przepisów o zagranicznej jednostce kontrolowanej (CFC) oraz doprecyzowaniu zasad opodatkowania osiąganych przez fundację rodzinną przychodów z umów, których przedmiotem jest oddanie nieruchomości do odpłatnego korzystania (najem krótkoterminowy). Projektowane jest również rozwiązanie przejściowe dotyczące zwrotu nieruchomości i praw majątkowych z fundacji rodzinnej do fundatora, mające charakter czasowy i służące umożliwieniu dostosowania struktury majątkowej fundacji rodzinnych do nowych zasad opodatkowania. Dodatkowo, proponowana jest zmiana polegająca na zmianie stawki opodatkowania, o którym mowa w art. 24q ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowego od osób prawnych, z 15% do 19%. Projekt obejmuje również doprecyzowanie i uszczelnienie katalogu ukrytych zysków fundacji rodzinnej poprzez rozszerzenie zakresu podmiotowego regulacji dotyczących pożyczek oraz objęcie tym katalogiem umorzonych, przedawnionych i nieściągalnych należności fundacji rodzinnej.

W zakresie dotyczącym zachęty do zakładania fundacji rodzinnej przez rodzeństwo, proponuje się wprowadzenie zwolnień w podatku dochodowym od osób fizycznych świadczeń otrzymywanych przez beneficjentów takiej fundacji rodzinnej oraz uprawnionych do otrzymania mienia w związku z rozwiązaniem fundacji rodzinnej będących zstępnymi rodzeństwa fundatorów. Rozwiązanie to spowoduje w skutkach analogiczne zasady ustalania proporcji dla celów zwolnienia podatkowego w PIT, jak w przypadku fundacji założonej przez rodziców rodzeństwa (pełne zwolnienie w PIT dla wszystkich zstępnych każdego z rodzeństwa).

Stan: 09.09.2026 r. – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, że przepisy ustawy wejdą co do zasady w życie z dniem 1 stycznia 2027 r.

Link

Projekt rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie zwolnienia z obowiązku prowadzenia przy użyciu programów komputerowych i przesyłania ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Rozporządzenie wprowadza czasowe zwolnienie dla podatników objętych obowiązkiem ewidencyjnym, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT. Na podstawie rozporządzenia podatnicy CIT, spółki niebędące osobami prawnymi oraz podatkowe grupy kapitałowe będą zwolnieni z obowiązku prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z wykorzystaniem programu komputerowego, jak również z obowiązku przesyłania danych z tej ewidencji, na zasadach określonych w ustawie o CIT, za okresy sprawozdawcze 2026-2028.

Celem rekomendowanego rozwiązania jest dalsze wydłużenie czasu dla podatników na dostosowanie systemów finansowo-księgowych do nowych regulacji JPK w podatku CIT w zakresie ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Stan: 02.09.2026 r. – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, że projektowane rozporządzenie wejdzie w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link

Projekt rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie zwolnienia z obowiązku prowadzenia przy użyciu programów komputerowych i przesyłania podatkowej księgi przychodów i rozchodów i ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Proponuje się zwolnienie z obowiązku prowadzenia PKPiR za 2027 r. i 2028 r. przy użyciu programów komputerowych oraz Ewidencji ŚT i WNiP, o której mowa w art. 22n ust. 1 lub 2 ustawy PIT za lata 2026-2028 przy użyciu programów komputerowych oraz ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w strukturze JPK.

Zwolnienie z prowadzenia PKPiR oraz jej przesłania za 2027 r. obejmie podmioty, które w 2026 r. oraz na dzień 1 stycznia 2027 r., a w przypadku rozpoczęcia w 2027 r. prowadzenia działalności gospodarczej, gdy obowiązek jej prowadzenia powstał w trakcie roku podatkowego – na dzień rozpoczęcia tej działalności, nie są obowiązane prowadzić ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy VAT. Oznacza to, że zwolnienie obejmie wyłącznie podmioty niebędące czynnymi podatnikami VAT przez cały wymagany okres (tj. w 2026 r. oraz na dzień 1 stycznia 2027 r.).

Zwolnienie z prowadzenia PKPiR oraz jej przesłania za 2028 r. obejmie podmioty, które w 2026 r., w 2027 r. oraz na dzień 1 stycznia 2028 r., a w przypadku rozpoczęcia w 2028 r. prowadzenia działalności gospodarczej, gdy obowiązek jej prowadzenia powstał w trakcie roku podatkowego – na dzień rozpoczęcia tej działalności, nie są obowiązane prowadzić ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy VAT. Oznacza to, że zwolnienie obejmie wyłącznie podmioty niebędące czynnymi podatnikami VAT przez cały wymagany okres (tj. w 2026 r., w 2027 r. oraz na dzień 1 stycznia 2028 r.).

W przypadku Ewidencji ŚT i WNiP, o której mowa w art. 22n ust. 1 lub 2 ustawy PIT projekt zakłada, że zwolnienie obejmie wszystkie podmioty obowiązane do jej prowadzenia z obowiązku jej prowadzenia przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłania jej właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego za pomocą środków komunikacji elektronicznej za lata 2026-2028.

Stan: 18.08.2026 r. – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, że projektowane rozporządzenie wejdzie w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link

Projekt rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki zmieniającego rozporządzenie w sprawie wyłączenia obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych

Projekt przewiduje przedłużenie do dnia 31 grudnia 2028 r. okres obowiązywania wyłączenia w stosowaniu mechanizmu pay & refund względem wypłat należności, o których mowa w art. 26 ust. 2c ustawy o CIT.

Stan: 18.08.2026 r. – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, że projektowane rozporządzenie wejdzie w życie w dniu 31 grudnia 2026 roku.

Link

Projekt rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki zmieniającego rozporządzenie w sprawie wyłączenia obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych

Projekt przewiduje przedłużenie do dnia 31 grudnia 2028 roku okres obowiązywania wyłączenia w stosowaniu mechanizmu pay & refund względem wypłat należności, o których mowa w art. 41 ust. 4d i 10 ustawy o PIT.

Stan: 18.08.2026 r. – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, że projektowane rozporządzenie wejdzie w życie w dniu 31 grudnia 2026 roku.

Link

Celem projektu jest skonsolidowanie procesu wydawania interpretacji indywidualnych w zakresie podatków i opłat lokalnych „w rękach” jednego organu. Istotnie zmniejszy to ryzyko udzielania interpretacji rozbieżnych oraz umożliwi szybki nadzór nad jednolitością przepisów podatkowych w przypadku ewentualnego wystąpienia rozbieżności.

Organem najlepiej przygotowanym do przejęcia obowiązku wydawania interpretacji w zakresie podatków i opłat lokalnych jest Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS).

Proponowane rozwiązania w zakresie centralizacji procesu wydawania interpretacji samorządowych przewidują – co do zasady – zachowanie dotychczasowych procedur interpretacyjnych, ze zmianą jedynie organu właściwego do prowadzenia postępowania interpretacyjnego. Dodatkowo w ramach tej procedury proponuje się uwzględnienie prawa dla właściwego gminnego organu podatkowego do opiniowania projektu interpretacji indywidualnej w zakresie wykładni przepisów dotyczących podatków i opłat lokalnych. Procedura przewiduje, że Dyrektor KIS po otrzymaniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatków i opłat, dla których właściwym organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa, będzie informował ten organ samorządowy o wpływie wniosku oraz o jego treści w zakresie przedmiotowym dotyczącym właściwości tego organu. Kolejno przewiduje się, że Dyrektor KIS będzie przekazywał, projekt interpretacji indywidualnej samorządowemu organowi podatkowemu, w zakresie właściwości dotyczącej tego organu, w celu zajęcia przez niego stanowiska. Organ ten w terminie 14 dni od przekazania projektu będzie mógł przedłożyć Dyrektorowi KIS stanowisko w zakresie projektu interpretacji. Jednocześnie przewiduje się, że w przypadku, gdy organ podatkowy nie przedstawi opinii do projektu interpretacji w terminie określonym w ustawie będzie to oznaczało, że zaakceptował on projekt (tzw. milcząca zgoda). Dodatkowo przewiduje się także, że Dyrektor KIS będzie przekazywał właściwemu wójtowi, burmistrzowi (prezydentowi miasta), staroście lub marszałkowi województwa informację o interpretacji stwierdzającej prawidłowość stanowiska wnioskodawcy, o której mowa w art. 14o § 1. O.p. (tzw. milcząca interpretacja przepisów prawa podatkowego). W takim przypadku organowi podatkowemu będzie przysługiwało prawo wniesieniu wniosku do Szef Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: Szef KAS) o zmianę tej interpretacji.

Ponadto, w celu zapewnienia właściwemu gminnemu organowi podatkowemu wpływu na kształt wykładni przepisów dotyczących podatków i opłat lokalnych, proponuje się przyznanie temu organowi uprawnienia do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na interpretację indywidualną dotyczącą podatku pozostającego we właściwości tego organu. Kwestia możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez samorządowy organ została ograniczona do dwóch przypadków, tj., gdy wydana interpretacja nie uwzględnia stanowiska organu podatkowego oraz gdy Szef KAS dokonał zmiany interpretacji. Dodatkowo, aby zabezpieczyć budżet gmin w związku ze skutkami jakie wynikają dla podatnika z uzyskania interpretacji indywidualnej, w przypadku złożenia skargi na interpretację przez gminny organ podatkowy przewidziano rozwiązanie zapewniające zawieszenie ochrony z interpretacji dla podatnika do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Ochrona prawna przewidziana w art. 14k-14m Ordynacji podatkowej zacznie działać dopiero w sytuacji prawomocnego oddalenia lub odrzucenia przez sąd administracyjny skargi samorządowego organu podatkowego albo umorzenia postępowania w sprawie tej skargi. Przy czym ochrona ta przysługiwać będzie podatnikowi w zakresie skutków podatkowych mających miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej (czyli również w zakresie skutków podatkowych występujących w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, jeśli zakończy się ono nieuwzględnieniem skargi organu podatkowego). Jednocześnie przewiduje się także, że Dyrektor KIS będzie informował wnioskodawcę o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego przez samorządowy organ podatkowy.

Stan: 04.09.2026 – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Planuje się, aby ustawa weszła w życie z dniem 1 lipca 2027 r.

Link

Projekt ustawy o wsparciu przedsiębiorców sektorów energochłonnych z tytułu ponoszenia kosztów energii elektrycznej

Celem projektowanej ustawy jest określenie podstawy prawnej do udzielania wsparcia pozwalającego na tymczasowe obniżenie ceny energii elektrycznej dla odbiorców energochłonnych (Program oparty o sekcję 4.5 CISAF: Tymczasowe obniżenie cen energii elektrycznej dla odbiorców energochłonnych) do 2030 roku.

Projektowana ustawa określi:

1. Zakres podmiotowy beneficjentów wsparcia: Przedsiębiorstwa energochłonne, których ponad 50% przychodu z działalności gospodarczej, za rok w którym otrzymuje wsparcie, osiąga z działalności określonej w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) i oznaczonej kodami wymienionymi w załączniku nr 1 do ustawy. Wsparcie może zostać udzielone przedsiębiorcy, który jest odbiorcą przemysłowym wpisanym do wykazu odbiorców przemysłowych, o którym mowa w art. 52 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 o odnawialnych źródłach energii.
2. Zakres przedmiotowy udzielanego wsparcia: Zniżka od hurtowej ceny energii elektrycznej dla określonej części zużycia energii elektrycznej, niezależna od źródła dostaw energii elektrycznej, powiązana z obowiązkiem beneficjentów do dokonywania inwestycji, które przyczynią się do zielonej transformacji i obniżą koszty systemu energetycznego w perspektywie średnio- i długoterminowej.
3. Sposób przeprowadzania naborów i wypłaty środków oraz wskazanie operatora: Nabór będzie przeprowadzony elektronicznie przez Operatora Pomocy.
4. Sposób weryfikacji dokumentacji złożonej przez beneficjentów: Do wniosku o udzielenie pomocy dołączany będzie raport zawierający pozytywną ocenę techniczną inwestycji wskazanej we wniosku. Operator pomocy będzie dokonywał oceny formalnej i finansowej. Podczas konroli realizacji umowy przeprowadzane będzie m.in. sprawdzenie zgodności informacji, dokumentów i oświadczeń ze stanem faktycznym i prawnym
5. Zakres kontroli beneficjentów: Beneficjenci będą kontrolowani przez Operatora Pomocy oraz beneficjenci będą zobowiązani do składania dokumentów poświadczonych przez biegłego rewidenta.
6. Zakres inwestycji do realizacji i sposób rozliczania jej realizacji: Co najmniej 50% kwoty pomocy w ramach tego środka powinno być przeznaczone na inwestycje w nowe lub zmodernizowane aktywa realizowane przez beneficjentów wsparcia lub poprzez podmioty trzecie.
7. Przypadki i sposób zwrotu wsparcia: Beneficjenci będą zobowiązani do zwrotu wsparcia gdy nie zostaną zrealizowane wymagane inwestycje lub stwierdzone zostaną nieprawidłowości.

Finansowaniu celu – jakim jest poprawa sytuacji polskiego sektora energochłonnego, w szczególności w kontekście projektowanych programów pomocowych (przy uwzględnieniu także potrzeb związanych z podtrzymaniem podwyższonych wydatków na obronność oraz ewentualnymi kolejnymi działaniami osłonowymi z uwagi na uwarunkowania geopolityczne) dedykowane są zmiany proponowane w ustawie CIT. Zmierzają one do podwyższenia stawki CIT wobec wyodrębnionej grupy podatników uzyskujących, w szczególności na tle obecnej sytuacji geopolitycznej i uwarunkowań rynkowych, niestandardowo znaczące zyski.

Regulacja obejmie największe podmioty (z przychodami powyżej 50 mln euro) prowadzące określoną działalność koncesjonowaną w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2026 r. poz. 43, z późn. zm., dalej: „Prawo energetyczne”) oraz ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2026 r. poz. 69), a także działalność niekoncesjonowaną w zakresie handlu ropą naftową oraz sprzedaży gazu z własnych złóż. Projektowana zmiana jest dedykowana podmiotom wykonującym działalność w zakresie ww. koncesji, w tym podatkowej grupie kapitałowej (PGK), jeżeli w jej skład wchodzi spółka prowadząca działalność koncesjonowaną objętą zakresem przedmiotowym regulacji.

Proponuje się, aby rozwiązania dotyczyły podmiotów prowadzących działalność w zakresie:

1. wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej,
2. obrotu paliwem gazowym lub obrotu gazem ziemnym z zagranicą
3. handlu ropą naftową,
4. wytwarzania paliw ciekłych,
5. obrotu paliwami ciekłymi,
6. dystrybucji energii elektrycznej przez największe podmioty (podatnik nie jest uprawniony do stosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 9d ust. 7 pkt 1 Prawa energetycznego),
7. przesyłania energii elektrycznej.

Zakłada się czasowe podwyższenie obowiązującej 19% stawki CIT (przy jednoczesnej gradacji jej wysokości) do poziomu, odpowiednio:

• 30% podstawy opodatkowania w pierwszym roku podatkowym rozpoczynającym się po wejściu w życie projektowanych zmian (2027 r.),
• 26% podstawy opodatkowania w drugim roku podatkowym rozpoczynającym się po wejściu w życie projektowanych zmian (2028 r.),
• 23% podstawy opodatkowania w trzecim roku podatkowym rozpoczynającym się po wejściu w życie projektowanych zmian (2029 r.).

W 2030 r. (począwszy od czwartego roku podatkowego rozpoczynającego się po wejściu w życie projektowanych zmian) nastąpi powrót do podstawowej stawki CIT.

Stan: 02.09.2026 – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Przewiduje się, że ustawa wejdzie z dniem 1 stycznia 2027 r.

Link

Proponuje się wprowadzenie podatku rekompensującego od usług świadczonych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, polegających na:

1. umieszczaniu na interfejsie internetowym reklamy ukierunkowanej skierowanej do użytkowników tego interfejsu;
2. udostępnianiu użytkownikom wielostronnego interfejsu internetowego, który pozwala użytkownikom na wchodzenie w interakcje z innymi użytkownikami lub może ułatwiać dokonywanie leżących u źródła dostaw towarów lub świadczenia usług bezpośrednio między użytkownikami;
3. przekazywaniu w drodze sprzedaży, licencji lub w innej odpłatnej formie zgromadzonych danych o użytkownikach, zarówno indywidualnych jak i w ramach pakietów danych, wygenerowanych w wyniku aktywności użytkowników na interfejsach internetowych.

Z opodatkowania wyłączone zostaną czynności polegające na:

1. udostępnianiu interfejsu internetowego, jeżeli jedynym lub głównym celem udostępniania interfejsu jest dostarczanie przez podmiot udostępniający interfejs treści cyfrowych, będących jego własnością lub do których dystrybucji nabył prawo, użytkownikom lub świadczenie przez ten podmiot usług komunikacyjnych lub płatniczych na rzecz użytkowników;
2. sprzedaży towarów lub usług online za pośrednictwem strony internetowej ich dostawcy, w której dostawca nie działa jako pośrednik;
3. świadczeniu regulowanych usług finansowych przez podmioty podlegające nadzorowi wynikającemu z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 640 i 1069 oraz z 2026 r. poz. 252 i 644);
4. świadczeniu przez system obrotu lub podmiot systematycznie internalizujący transakcje którejkolwiek z usług, o których mowa w sekcji A pkt 1–9 załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającej dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE  (Dz. U. L 173 z 12.6.2014), zwanej dalej „dyrektywą 2014/65/UE”;
5. świadczeniu przez dostawcę uregulowanych usług finansowania społecznościowego którejkolwiek z usług, o których mowa w sekcji A pkt 1–9 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE lub usług polegających na ułatwianiu udzielania kredytów.

Opodatkowaniu podatkiem nie będą podlegać także podmioty, których przeważającą działalność stanowi publikowanie materiałów redakcyjnych przygotowanych przez ten podmiot lub na rzecz tego podmiotu. Określając przeważającą działalność podmiotu, właściwy organ wykorzystuje dane związane z działalnością podmiotu, w szczególności:

• średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie pracę związaną z publikowaniem materiałów redakcyjnych w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących pracę w ramach działalności podmiotu;
• średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z publikowaniem materiałów redakcyjnych w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych w ramach działalności podmiotu;
• roczny udział przychodu z działalności związanej z publikowaniem materiałów redakcyjnych w całości rocznego przychodu podmiotu;
• średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności związanej z publikowaniem materiałów redakcyjnych w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności podmiotu.

Podstawą opodatkowania będzie przychód podatnika, należny lub zapłacony w okresie rozliczeniowym z usług określonych świadczonych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Przy czym przyjmuje się pragmatyczne podejście – użytkownik jest uznawany za przebywającego w Polsce, jeśli można to racjonalnie założyć na podstawie danych, którymi firma już dysponuje w ramach zwykłej działalności gospodarczej. Usługa jako „świadczona na terytorium RP” będzie ustalana w oparciu o fizyczną obecność użytkownika w kraju w momencie korzystania z usługi. Metodą lokalizacji będzie adres IP, adres MAC, dane telekomunikacyjne lub inne metody lepiej odzwierciedlające specyfikę działalności podatnika.

W zakresie zasady alokacji przychodów:

• w zakresie reklamy profilowanej podstawę opodatkowania stanowi iloczyn łącznego globalnego przychodu z danej reklamy oraz udziału wyświetleń tej reklamy użytkownikom w Polsce w całkowitej liczbie jej wyświetleń,
• interfejsy wielostronne (marketplace) - jeśli obie strony transakcji są w Polsce – opodatkowane jest 100% prowizji. Jeśli tylko jedna strona jest w Polsce – opodatkowane jest 50% prowizji,
• sprzedaż danych - przychód przypisuje się Polsce proporcjonalnie do liczby użytkowników, od których dane pozyskano podczas ich pobytu w kraju.

Stawka opodatkowania będzie wynosić 3%.

Podatek będzie pomniejszony o kwotę:

1. podatku dochodowego od osób prawnych podmiotu opodatkowanego;
2. kosztów uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową w zakresie określonym w art. 18d ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych;
3. wydatków na nabycie lub wytworzenie aktywów trwałych, ulepszenie istniejących środków trwałych lub pierwsze wyposażenie obiektów budowlanych, poniesionych na terytorium RP.

Podatnikiem podatku będzie podmiot lub skonsolidowana grupa do celów rachunkowości finansowej, których:

1. łączna kwota przychodów w skali światowej wykazywanych przez podmiot lub grupę w poprzedzającym okresie rozliczeniowym przekracza 1 000 000 000 euro oraz
2. łączna kwota podlegających opodatkowaniu przychodów uzyskanych przez podmiot lub grupę w kraju w poprzedzającym okresie rozliczeniowym przekracza 25 000 000 złotych
   
   • bez względu na ich rezydencję podatkową lub siedzibę.

Wyższy próg na poziomie 1 miliarda euro został zaproponowany, aby podkreślić, że nowa regulacja dotyczy wyłącznie największych globalnych korporacji. Takie podejście ma na celu wyeliminowanie obaw o obciążenie polskiego sektora MŚP oraz rodzimych firm technologicznych, zapewniając im bezpieczny margines rozwoju.

Przewiduje się możliwość ustanowienia przedstawiciela podatkowego – osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadająca osobowości prawnej, która:

1. posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2. jest zarejestrowana jako podatnik VAT;
3. przez ostatnie 24 miesiące nie zalegała z wpłatami poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczającymi odrębnie w każdym podatku odpowiednio 5% kwoty należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość;
4. przez ostatnie 24 miesiące osoba fizyczna, a w przypadku podmiotów niebędących osobami fizycznymi - osoba będąca wspólnikiem spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej, członkiem władz zarządzających, głównym księgowym, nie została prawomocnie skazana na podstawie ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2025 r. poz. 633 oraz z 2026 r. poz. 26, 347, 421, 846 i 901) za popełnienie przestępstwa skarbowego;
5. jest uprawniona do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego zgodnie z przepisami o doradztwie podatkowym lub do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z przepisami o rachunkowości oraz posiada ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej dla prowadzonej działalności o wartości minimum 10 000 000 zł.
6. nie znajduje się na krajowej liście sankcyjnej ustanowionej i prowadzonej zgodnie z ustawą z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 2025 r. poz. 514) lub liście ustanowionej i prowadzonej zgodnie z ustawą z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2025 r. poz. 644 i 1669 oraz z 2026 r. poz. 875).

W zakresie należności podatkowych możliwe będą dwa rozwiązania - płatności będzie mógł dokonywać:

• podatnik świadczący usługi;
• dowolny wyznaczony podmiot ze skonsolidowanej grupy, do której należy podmiot świadczący usługi - to rozwiązanie w szczególności dla podmiotów nieposiadających w Polsce osobowości prawnej.

Jeżeli dany podmiot nie posiada w Polsce zarejestrowanej spółki, będzie miał dwie możliwości:

• jeżeli jest częścią skonsolidowanej grupy, może wyznaczyć na potrzeby płatności podatku jeden podmiot z tej grupy, który posiada w Polsce zarejestrowaną spółkę;
• może wyznaczyć przedstawiciela podatkowego.

Przedstawiciel podatkowy:

• będzie wykonywał w imieniu podatnika jego obowiązki w zakresie rozliczania podatku.

To rozwiązanie stosowane w Polsce w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.). W praktyce przedstawicielem podatkowym najczęściej jest kancelaria prawna lub biuro podatkowe, ustanawiane na podstawie umowy pomiędzy podmiotem świadczącym usługi i przedstawicielem na określonych zasadach i zobowiązanym solidarnie do zapłaty podatku z podatnikiem.

Projekt ustawy o podatku rekompensującym od niektórych usług znajdzie zastosowanie nawet jeśli żaden z podmiotów wchodzących w skład grupy nie posiada w Polsce osobowości prawnej. Jeżeli podmiot nie wyznaczy innego podmiotu z grupy ani przedstawiciela podatkowego, zastosowanie znajdzie rozwiązanie: “W przypadku podmiotów wchodzących w skład skonsolidowanej grupy do celów rachunkowości finansowej są one obowiązane solidarnie do zapłaty podatku.”

Dzięki zastosowaniu takiego rozwiązania, nawet firmy nieposiadające w Polsce osobowości prawnej będą zmuszone do zapłaty podatku. Jeśli tego nie zrobią, to KAS będzie mógł egzekwować należności od podmiotów z grupy, w skład której wchodzi dany podatnik, np. od spółek zarejestrowanych w Europie, które należą do podmiotów spoza EOG, a których istnienie wymusza Akt o usługach cyfrowych.

Stan: 31.07.2026 – projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Przewiduje się, że ustawa wejdzie z dniem 1 stycznia 2027 r.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw

Głównym celem projektu jest gruntowna reforma instytucji interpretacji przepisów prawa podatkowego uregulowanej w dziale II rozdziale 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz zmiana przepisów dotyczących opinii o stosowaniu preferencji (opinia WHT) w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Reforma zmierza do wzmocnienia pewności wykładni, transparentności systemu instrumentów interpretacyjnych udostępnianych podatnikom oraz pogłębienia realizacji zasady zaufania do organów podatkowych.

Rozwiązaniem problemu dotyczącego pewności prawa, nieaktualności bazy interpretacji oraz możliwych zaburzeń konkurencji między podatnikami, którzy dysponują historycznymi interpretacjami indywidualnymi mimo zmian zachodzących w realiach gospodarczych, a także w linii interpretacyjnej organów będzie wprowadzenie ram czasowych (pięcioletni okres ważności) dla wydawanych interpretacji. Jednocześnie, proponuje się wydłużenie ważności opinii WHT z 36 miesięcy do 5 lat. W przypadku obu instrumentów będzie istniała możliwość przedłużenia ich ważności poprzez złożenie odpowiedniego wniosku, przed upływem pięcioletniego okresu.

Kluczowym instrumentem zapewniającym pewność prawa dla podatników a jednocześnie ograniczającym biurokrację będzie instytucja milczącego załatwienia wniosku o przedłużenie okresu ważności interpretacji i opinii WHT. Zakłada się, że jeżeli do dnia upływu okresu ważności któregoś z tych instrumentów, organ nie wyda rozstrzygnięcia w sprawie, ważność interpretacji lub opinii WHT zostanie automatycznie przedłużona na kolejne 5 lat.

Projekt będzie również przewidywał wprowadzenie regulacji – na wzór już obowiązujących w obszarze wiążących informacji i opinii w sprawie opodatkowania wyrównawczego – przesądzającej, że zmiana przepisów prawa, których dotyczy interpretacja indywidualna, czy postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, będących przedmiotem wydanej opinii WHT, powoduje jej wygaśnięcie z mocy prawa.

W zakresie głównych zidentyfikowanych problemów dotyczących systemu interpretacji przepisów prawa podatkowego proponuje się m.in. następujące rozwiązania:

1. rozszerzenie ochrony prawnej podatnika na skutki podatkowe zaistniałe przed opublikowaniem interpretacji ogólnej poprzez wprowadzenie możliwości wyboru zastosowania się do wykładni wynikającej z interpretacji ogólnej albo do utrwalonej praktyki organów krajowej administracji skarbowej. przewidziano również rozszerzenie zakresu ochrony prawnej wynikającej z interpretacji indywidualnej na skutki podatkowe, które miały miejsce również przed doręczeniem interpretacji;
2. wzmocnienie informacyjnej roli interpretacji ogólnych poprzez nałożenie na organ interpretacyjny obowiązku określenia (wyjaśnienia) skutków podatkowych ich wydania;
3. wprowadzenie 5-letniego okresu ważności interpretacji indywidualnych z jednoczesnym prawem ich bezpłatnego przedłużenia o kolejny okres w odniesieniu do zdarzeń przyszłych, w ramach procedury uproszczonej oraz milczącego załatwienia sprawy, podobnie jak w przypadku pierwszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej;
4. wprowadzenie obowiązku wygaszania interpretacji indywidualnych, pozostających w sprzeczności z wydanymi objaśnieniami podatkowymi – rozwiązanie analogiczne, jakie obowiązuje obecnie w przypadku wydanych interpretacji ogólnych;
5. uregulowanie częściowego stwierdzenia bezprzedmiotowości wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w przypadku zgodności zagadnienia będącego jej przedmiotem z opublikowaną interpretacją ogólną lub opublikowanymi objaśnieniami podatkowym, z jednoczesnym obowiązkiem wskazania oznaczenia interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych wraz z podaniem miejsca ich publikacji oraz przywołaniem fragmentu tej interpretacji lub objaśnień podatkowych odpowiadających temu zagadnieniu;
6. doprecyzowanie definicji pojęcia utrwalonej praktyki interpretacyjnej oraz przesłanek umożliwiających zastosowanie ochrony prawnej wynikającej z utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów podatkowych z równoczesnym wprowadzeniem dyrektywy uwzględniania tej praktyki przez organy podatkowe w toku postępowania podatkowego;
7. zwiększenie transparentności systemu interpretacji poprzez uregulowanie obowiązku publikacji terminów ważności interpretacji indywidualnych w biuletynie informacji publicznych (baza EUREKA) oraz obowiązku oznaczania interpretacji indywidualnych, interpretacji ogólnych i objaśnień podatkowych, które straciły ważność w związku ze zmianami przepisów prawa podatkowego;
8. wydłużenie terminu na uzupełnienie braków wniosku (formalnych i merytorycznych) o wydanie interpretacji indywidualnej z 7 do 14 dni;
9. doprecyzowanie wymogów formalnych wniosków o wydanie interpretacji indywidualnych przepisem rangi ustawowej oraz rezygnacja z określania wzorów formularzy w rozporządzeniach (zastąpią je wzory publikowane bezpośrednio w biuletynie informacji publicznej).

W celu zapewnienia bezpieczeństwa prawnego i odpowiedniego czasu na adaptację, zaproponowano wprowadzenie zróżnicowanego mechanizmu intertemporalnego dla dotychczas wydanych interpretacji indywidualnych:

1. interpretacje wydane przed 1 stycznia 2023 r. stracą ważność z dniem 30 czerwca 2028 r.;
2. interpretacje wydane po 31 grudnia 2022 r. a przed 1 stycznia 2028 r. stracą ważność po 5 latach od ich wydania, ale nie wcześniej niż z dniem 1 stycznia 2029 r.

W projekcie wprowadzono uproszczoną procedurę przedłużania tych interpretacji, jeżeli do dnia utraty ich ważności pozostało mniej niż 6 miesięcy.

Ponadto, minister właściwy do spraw finansów publicznych zobowiązany zostanie do oznaczenia w Biuletynie Informacji Publicznych zdezaktualizowanych objaśnień podatkowych i interpretacji ogólnych, opublikowanych do dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy.

Planowany termin przyjęcia projektu przez RM: IV kwartał 2026 r.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw

Projekt przewiduje wprowadzenie zmian w:

I. ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2026 r. poz. poz. 412 i 414) o charakterze doprecyzowującym oraz upraszczającym;

II. ustawie z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin (Dz.U. z 2026 r. poz. 454) o charakterze doprecyzowującym oraz porządkującym;

III. ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz.U. z 2026 r. poz. 218 i 635) o charakterze upraszczającym;

IV. ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm.) o charakterze upraszczającym.

Projekt zakłada wprowadzenie następujących regulacji:

Ad. I. W zakresie ustawy o podatku akcyzowym:

1. Możliwość stosowania przez podmioty dostarczające paliwo lotnicze, ich własnych systemów informatycznych do zbierania potwierdzeń odbioru zwolnionego od akcyzy paliwa lotniczego dostarczanego na płycie lotniska bezpośrednio do statków powietrznych. W chwili obecnej funkcjonuje forma papierowa albo czytnik, które służą do potwierdzeń odbioru paliwa.
2. Złagodzenie warunków uzyskania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego typu magazynowego, w którym mają być/są magazynowane różne rodzaje napojów alkoholowych. Obecnie podmiot, który magazynuje w składzie podatkowym np. alkohol etylowy i piwo musi oddzielnie osiągnąć minimalną kwotę zawieszonej akcyzy dla alkoholu etylowego – 23 mln zł i dla piwa – 8 mln zł. Po zmianie przepisu wystarczające będzie osiągnięcie przez podmiot progu minimalnej kwoty zawieszonej akcyzy – 23 mln zł dla alkoholu etylowego. Osiągnięcie wyższego progu będzie uprawniało podmiot do magazynowania innych rodzajów napojów alkoholowych, dla których próg został określony na niższym poziomie.
3. Wprowadzenie możliwości odliczenia akcyzy od przeterminowanych napojów alkoholowych pod warunkiem, że zostaną one zniszczone.
4. Opodatkowanie dodatków do paliw silnikowych stawką akcyzy właściwą dla paliwa silnikowego, do którego dodatki te są dodawane, zamiast odrębną wyższą stawką akcyzy.
5. Odstąpienie od konieczności stosowania Systemu EMCS PL2, jako warunku zastosowania zerowej stawki akcyzy, w przypadku, gdy ten sam podmiot – najpierw jako zarejestrowany odbiorca - nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby energetyczne, a następnie jako zużywający podmiot gospodarczy - zużywa je w miejscu odbioru. Proponowana zmiana ułatwi podmiotom posiadającym podwójny status prowadzenie działalności gospodarczej.
6. Doprecyzowanie przepisu określającego stosowanie obniżonej stawki akcyzy (50% stawki podstawowej) dla małego producenta cydru i perry, tak aby stawka obniżona odsyłała jedynie do stawki podstawowej na pozostałe napoje fermentowane, a nie tak jak dotychczas do dwóch różnych stawek, tj. stawki podstawowej oraz stawki obniżonej.
7. Zrezygnowanie z obligatoryjnej produkcji biogazu, wodoru i biowodoru w składzie podatkowym jako warunku do zastosowania zerowej stawki akcyzy dla tych wyrobów oraz wskazanie wprost w przepisie, że spełnianie przez te wyroby wymagań jakościowych jest warunkiem zastosowania zerowej stawki, „jeśli takie wymagania zostały określone”.
8. Wprowadzenie regulacji umożliwiającej podwyższenie ceny sprzedaży paczki papierosów lub tytoniu do palenia o koszt zakupu banderoli legalizacyjnej wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy (tj. na papierosy - 1,50 zł, na tytoń do palenia do 200 g włącznie - 3,60 zł, a powyżej 200 g - 14,50 zł). Obecnie cenę sprzedaży paczki papierosów lub tytoniu do palenia można podwyższyć tylko o stałą kwotę 1,30 zł wynikającą z ustawy.
9. Wprowadzenie regulacji potwierdzającej brak możliwości obniżenia podstawy opodatkowania akcyzą samochodu osobowego w przypadku udzielenia przez sprzedawcę rabatu/upustu, po powstaniu obowiązku podatkowego - w związku z kształtującym się niekorzystnym dla organów podatkowych orzecznictwem w tym zakresie.
10. Rozszerzenie zwolnienia od podatku akcyzowego o paliwo typu benzyny do silników spalinowych o kodzie CN 2710 12 45 (NATO F-67), które ma być wykorzystywane w bezzałogowych statkach powietrznych (dronach).
    
    Z wnioskiem o wprowadzenie takiego zwolnienia wystąpił Minister Obrony Narodowej.
11. Techniczne doprecyzowanie przepisu dotyczącego zmiany miejsca przeznaczenia wyrobów akcyzowych w trakcie ich przemieszczania w Systemie EMCS PL2 poprzez jednoznaczne wskazanie, że w przypadku dokumentu e-SAD zmiana miejsca przeznaczenia może dotyczyć wyłącznie miejsca odbioru wyrobów, bez możliwości zmiany podmiotu odbierającego. Obecnie podmiot wysyłający może w czasie przemieszczania wyrobów akcyzowych dokonać zmiany miejsca przeznaczenia tych wyrobów za pośrednictwem Systemu EMCS PL2 poprzez wskazanie nowego podmiotu odbierającego. Zmiana ta wymaga aktualizacji dokumentów e-AD, e-DD albo e-SAD w Systemie. Rozwiązanie to jest zgodne z regulacjami unijnymi w odniesieniu do dokumentów e-AD i e-DD. Natomiast w przypadku dokumentu e-SAD specyfikacja unijna dopuszcza wyłącznie zmianę miejsca odbioru wyrobów przy zachowaniu podmiotu odbierającego wskazanego w pierwotnym e-SAD. Zmiana podmiotu odbierającego nie jest dopuszczalna, co znajduje odzwierciedlenie w funkcjonalności i zasadach walidacji systemu EMCS.
12. Doprecyzowanie delegacji ustawowej pozwalającej ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych określić w drodze rozporządzenia wzór wniosku o wskazanie sposobu nanoszenia znaków akcyzy na nietypowe opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych, poprzez dodanie możliwości stosowania tego wzoru także do wyrobów akcyzowych, a nie tylko do ich nietypowych opakowań.
13. Uzupełnienie przepisów dotyczących podziału przemieszczenia wyrobów energetycznych w transporcie kolejowym oraz zmiany ich miejsca przeznaczenia, poprzez wprowadzenie możliwości stosowania dokumentów zastępujących e-AD, e-DD albo e-SAD w przypadku niedostępności Systemu EMCS PL2.
14. Zmiana przepisu dotyczącego jednostki współpracy administracyjnej w dziedzinie akcyzy (ELO) poprzez aktualizację odesłania do obowiązującego obecnie rozporządzenia unijnego w tym zakresie.
15. Rozszerzenie katalogu przypadków, w których nie uznaje się za produkcję wyrobów energetycznych sytuacji, gdy niewielkie ilości wyrobów energetycznych powstają jako produkt uboczny w procesie wytwarzania wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi, a następnie są zużywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Obecnie takie zużycie podlega opodatkowaniu akcyzą, w przeciwieństwie do sprzedaży tych wyrobów, która nie rodzi obowiązku podatkowego. W efekcie przedsiębiorca jest zobowiązany do prowadzenia działalności w składzie podatkowym albo do stosowania przedpłaty akcyzy. Proponowana zmiana ma na celu zrównanie sytuacji prawnej podmiotów, które przy okazji produkcji wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi uzyskują niewielką ilość wyrobów energetycznych, niezależnie od tego czy je sprzedają, czy zużywają na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
16. Wprowadzenie możliwości cofnięcia numeru akcyzowego uprawnionego wysyłającego oraz numeru akcyzowego uprawnionego odbiorcy na wniosek podmiotu – w przypadku, gdy nie zamierza on dalej prowadzić działalności w tym zakresie.

Ad. II. W zakresie ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin:

1. Doprecyzowanie definicji kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych w celu umożliwienia odliczenia nakładów ponoszonych na wszystkie przedsięwzięcia inwestycyjne wymienione w załączniku do ustawy. Zmiana ta ma umożliwić uznanie za kwalifikowane nakłady inwestycyjne także tych nakładów, które teraz nie mogą być tak traktowane z uwagi na obecne powiązanie definicji nakładów z przepisami o podatku dochodowym. Chodzi o nakłady ponoszone na uzyskanie lub utrzymanie koncesji i realizację obowiązków z nich wynikających, nakłady związane z likwidacją środków trwałych wykorzystywanych uprzednio w działalności wydobywczej miedzi oraz srebra, a także nakłady związane z rekultywacją gruntów po tej działalności.
2. Dodanie różnic kursowych do katalogu nakładów niestanowiących kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych. Ustawa w obowiązującym brzmieniu stanowi, że kwalifikowanym nakładem inwestycyjnym nie są rezerwy, bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów, odsetki oraz kary umowne. Zmiana przepisów uzupełni ten katalog o różnice kursowe, które podobnie jak odsetki mają charakter wtórny w stosunku do zasadniczego nakładu objętego odliczeniem od podatku i wynikają z przyjętego sposobu finansowania lub rozliczeń walutowych, a nie samego faktu realizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego.
3. Modyfikacja zasady utraty prawa do odliczenia kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych, tak aby nie obejmowała sytuacji, gdy oddanie środków trwałych (lub ich części) do używania innym podmiotom ma charakter pomocniczy w stosunku do działalności prowadzonej przez podatnika.
4. Dodanie przepisu doprecyzowującego zasadę zaokrąglania kwot kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych, skumulowanej straty podatkowej oraz związanych z nimi odliczeń od podatku, wykazywanych w składanych przez podmioty deklaracjach i informacjach. Przepis ma na celu doprecyzowanie zasad zaokrąglania tych kwot, w sposób analogiczny do zasady zaokrąglania kwot podatku zawartej w art. 63 § 1 ustawy - Ordynacja Podatkowa. Zgodnie z tą zasadą końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych.

Ad. III i IV. W zakresie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz ustawy – Prawo ochrony środowiska:

Przyznanie kompetencji do określania prawidłowej wysokości odpowiednio opłaty paliwowej oraz opłaty emisyjnej naczelnikowi urzędu celno skarbowego, który wydał decyzję określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym od paliw silnikowych lub gazu z tytułu innego niż import.

Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami ustawy naczelnik urzędu celno-skarbowego jest organem właściwym w sprawach opłaty paliwowej oraz opłaty emisyjnej tylko w przypadku powstania zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu importu. W takiej sytuacji prowadzi on jedno postępowanie i wydaje jedną decyzję obejmującą zarówno podatek akcyzowy, jak i opłatę paliwową oraz opłatę emisyjną. W przypadku zaś powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu innego niż import, naczelnik urzędu celno-skarbowego nie posiada kompetencji do wydania decyzji w sprawie opłaty paliwowej/opłaty emisyjnej, nawet jeżeli wydał rozstrzygnięcie dotyczące podatku akcyzowego. W takich przypadkach przekazuje on decyzję w zakresie akcyzy do właściwego miejscowo w sprawach akcyzy naczelnika urzędu skarbowego, celem przeprowadzenia odrębnego postępowania dotyczącego opłaty paliwowej/opłaty emisyjnej.

Mając na względzie ścisły związek opłaty paliwowej oraz opłaty emisyjnej z podatkiem akcyzowym, zasadnym jest, aby wymiar opłaty paliwowej oraz opłaty emisyjnej był dokonywany przez ten sam organ, który rozstrzyga w sprawie podatku akcyzowego.

Planowany termin przyjęcia projektu przez RM: IV kwartał 2026 r.

Link