Przegląd zmian w podatkach

W celu uelastycznienia obowiązków związanych z dokumentowaniem eksportu towarów na potrzeby stosowania stawki podatku 0% na gruncie ustawy o VAT i w konsekwencji zminimalizowania sporów pomiędzy podatnikami a organami podatkowymi, proponuje się następujące zmiany w ustawie o VAT:

1. Zmianę definicji eksportu towarów poprzez wykreślenie w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT warunku posiadania dokumentu wywozu towarów poza terytorium UE potwierdzonego przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. Proponowana zmiana pozwoli na lepsze odzwierciedlenie unijnych regulacji w zakresie eksportu towarów i umożliwi rozszerzenie rodzajów dokumentów uprawniających do zastosowania stawki podatku 0% z tytułu eksportu towarów.

2. Zmianę w ust. 4 i 5 w art. 41 ustawy o VAT polegającą na skreśleniu wyrazów „ , o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a”. Proponowana zmiana będzie oznaczała, że ust. 4 i 5 będzie miał zastosowanie do bezpośredniego i pośredniego eksportu towarów. W konsekwencji należy uchylić ust. 11, który dotyczy możliwości zastosowania stawki podatku 0% dla pośredniego eksportu towarów.

3. Dodanie ust. 6c w art. 41 ustawy o VAT, który określa alternatywne dowody, które mają potwierdzać jednoznacznie wywóz towarów poza terytorium UE. Będą to:

a. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej, w tym otrzymane w systemie elektronicznym przewoźnika;

b.  dokumenty potwierdzające dostarczenie przesyłki do miejsca jej przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej przez operatora pocztowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 366, 820 i 1456), w tym otrzymane w systemie elektronicznym tego operatora;

c. dokument (lub jego kopia) wydany przez administrację celną kraju spoza terytorium Unii Europejskiej, potwierdzający przywóz i odprawę celną towarów w tym państwie oraz oświadczenie w postaci pisemnej nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do ich miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej

4. Wprowadzenie dodatkowego warunku dla podmiotów chcących zastosować stawkę podatku 0% do otrzymanych przed dokonaniem eksportu towarów zaliczek (art. 41 ust. 9a ustawy o VAT). Aby skorzystać ze stawki 0% w takim przypadku, podmiot powinien być podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny od co najmniej 12 miesięcy poprzedzających złożenie deklaracji podatkowej za okres, w którym wykazuje stawkę podatku 0% w eksporcie towarów w odniesieniu do otrzymanej zapłaty. Propozycja ta ma na celu zmniejszenie ewentualnego ryzyka wystąpienia nieprawidłowości w związku z dopuszczeniem innych dowodów potwierdzających wywóz towarów poza UE niż dokumenty, w których potwierdzenia wywozu dokonał właściwy organ celny.

Pozostałe zmiany mają charakter dostosowujący.

II. W celu wprowadzenia obowiązku składania deklaracji importowej za pomocą środków komunikacji elektronicznej konieczne są zmiany w art. 33b ustawy o VAT. W przepisach art. 33b ustawy o VAT przede wszystkim wskazane zostanie, że deklaracja importowa składana jest wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Odpowiednio zostanie także dostosowane upoważnienie ustawowe zawarte w ust. 5 w art. 33b ustawy o VAT.

III. W celu wprowadzenia modyfikacji w procedurze USZ, w związku ze zmianami od 1 lipca 2026 r. w przepisach celnych, konieczne będą zmiany dostosowawcze w przepisach ustawy o VAT, w tym w art. 138i tej ustawy, dotyczące przede wszystkim:

• deklaracji podatkowej dotyczącej rozliczenia VAT pobranego w procedurze USZ – w tym zakresie zostaną wskazane elementy takiej deklaracji, która będzie składana za pomocą środków komunikacji elektronicznej oraz określony zostanie organ, do którego będzie składana deklaracja, 
• ewidencji prowadzonej przez podatników korzystających z procedury USZ – w tym dostosowanie elementów tej ewidencji do wprowadzanych nowych rozwiązań w przepisach celnych.

Pozostałe zmiany będą miały charakter dostosowujący.

Stan: 15.04.2026 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Planuje się, że przepisy wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2027 r., z wyjątkiem zmian przepisów dotyczących deklaracji importowej, zmian w zakresie eksportu towarów oraz szczególnej procedury rozliczania VAT przy imporcie przesyłek o niskiej wartości, a także odpowiednie przepisy przejściowe, które powinny wejść w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia niniejszej ustawy.

Link

W związku z koniecznością implementacji do polskiego porządku prawnego rozwiązań przewidzianych w przepisach art. 2 i art. 4 dyrektywy 2025/516, będącej częścią tzw. pakietu ViDA, w szczególności przewiduje się następujące zmiany w przepisach ustawy o VAT2:

1. Doprecyzowanie zakresu dostaw, które uznawane są za ułatwiane przez interfejsy elektroniczne (tj. przez tzw. uznanego dostawcę) - poprzez wskazanie, że reżimem tym są objęte również dostawy realizowane na terytorium Unii Europejskiej na rzecz podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, w przypadku których wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów nie podlegają opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 9 ustawy o VAT;
2. Doprecyzowanie zasad obliczania przekroczenia progu sprzedaży w wysokości 10 000 euro (w Polsce próg ten wynosi 42 000 zł) na potrzeby ustalenia miejsca opodatkowania WSTO i usług TBE, w taki sposób, aby przy obliczaniu przekroczenia tego progu uwzględniano wyłącznie WSTO, jeżeli towary są dostarczane z państwa członkowskiego, w którym podatnik ma siedzibę, a nie WSTO dokonywaną z magazynu usytuowanego w innym państwie członkowskim;
3. Wprowadzenie reguły, że w przypadku podatnika, który nie przekroczył progu sprzedaży 10 000 euro wybór miejsca opodatkowania usług TBE i WSTO w państwie konsumpcji uznaje się za dokonany przez każdy podmiot zarejestrowany do procedury unijnej OSS. Taka zasada pozwoli uniknąć nieporozumień co do współzależności między zasadami dotyczącymi miejsca świadczenia a procedurą unijną OSS. Procedura unijna ma zastosowanie do wszystkich dostaw towarów i usług objętych tą procedurą, dokonywanych przez podatnika na terytorium UE. Oznacza to, że jeżeli podatnik zdecyduje się na korzystanie z systemu OSS, powinien wówczas korzystać z niego w odniesieniu do wszystkich WSTO i usług, nawet tych spełniających warunki do opodatkowania ich w państwie siedziby sprzedawcy;
4. Uregulowanie momentu powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług rozliczanych w ramach unijnej i nieunijnej procedury OSS poprzez wyłączenie możliwości powstawania obowiązku podatkowego na zasadach szczególnych - obowiązek podatkowy dla ww. czynności powstanie w momencie dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Jeżeli przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty;
5. Likwidację obowiązku podawania stron internetowych w zgłoszeniu na potrzeby procedury nieunijnej OSS i importu (IOSS), co pozwoli uniknąć bieżących problemów, których przedsiębiorcy doświadczają przy rejestracji;
6. Rozszerzenie stosowania procedury unijnej OSS na dostawy B2C gazu ziemnego, energii elektrycznej lub energii cieplnej lub chłodniczej, poprzez uznanie ich za WSTO;
7. Jednoznaczne wyłączenie drobnych podatników zwolnionych podmiotowo, z katalogu podmiotów, które mogą rozliczać sprzedaż na odległość towarów importowanych w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej równowartości 150 euro w procedurze importu IOSS;
8. Uchylenie przepisów dotyczących procedury magazynu typu call-off stock z uwagi na wprowadzenie z dniem 1 lipca 2028 r. uproszczonej procedury szczególnej OSS obejmującej transgraniczne przemieszczanie towarów własnych (tzw. procedura TOOG), które jest obecnie objęte procedurą magazynu typu call-off stock.

Stan: 30.04.2026 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania. 

Planuje się, że ustawa wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2027 r., z wyjątkiem przepisów odnoszących się do procedury magazynu typu call-off stock, zarówno uchylających jak i zmieniających, których wejście w życie określono na dzień 1 lipca 2028 r.

Link

Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Rekomendowanym rozwiązaniem jest zniesienie obowiązku przekazywania podatnikom, z mocy prawa, imiennych informacji PIT-11, PIT-R, PIT-8C, IFT-1R i IFT-2R i zastąpienie go obowiązkiem przekazania tych informacji na wniosek podatnika.

Podatnik będzie miał prawo otrzymać imienną informację – co do zasady – w przypadku, gdy wystąpi o to do płatnika lub innego podmiotu obowiązanego do jej sporządzenia, przy czym nie będzie musiał on uzasadniać swojego wniosku.

Po zakończonym roku podatkowym, na wniosek podatnika, przekazywane będą imienne informacje PIT-11, PIT-R, PIT-8C, IFT-1R i IFT-2R. W trakcie roku podatnik będzie mógł wnioskować o przesłanie mu imiennych informacji IFT-1 i IFT-2. Jednocześnie projekt ustawy uchyla możliwość wnioskowania przez podatnika o przekazanie w trakcie roku podatkowego imiennych informacji PIT-11 i PIT-8C (art. 39 ust. 2 i 4 ustawy PIT).

W przypadku imiennych informacji PIT-11, PIT-R i PIT-8C złożony wniosek będzie obowiązywał również w kolejnych latach podatkowych, aż do jego wycofania przez podatnika. Z kolei imienne informacje IFT-1, IFT-1R, IFT-2 i IFT-2R dotyczą konkretnego okresu, a zatem wniosek będzie miał charakter jednorazowy.

W celu ochrony interesów podatników, w sytuacjach, w których uzyskanie na wniosek imiennej informacji mogłoby być utrudnione lub niemożliwe przewidziano wyjątki, w których imienne informacje takie jak PIT-11, PIT-R i PIT-8C nadal będą przekazywane podatnikom z mocy prawa. Dotyczy to przypadków zakończenia prowadzenia działalności przez płatnika lub inny podmiot obowiązany do sporządzenia informacji, a także sporządzenia imiennej informacji lub jej korekty po ustawowym terminie przekazania do urzędu skarbowego, czyli po upływie terminu do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym.

Równolegle, w projekcie przewidywane są analogiczne wyjątki od zmienianych zasad przekazywania imiennych informacji IFT-1, IFT-1R, IFT-2 i IFT-2R. Będą one miały zastosowanie w przypadku zakończenia działalności przez płatnika (w stosunku do imiennych informacji IFT-1R i IFT-2R), w przypadku sporządzenia imiennej informacji lub jej korekty po ustawowym terminie przekazania do urzędu skarbowego, czyli po upływie terminu do końca lutego roku następującego po roku podatkowym (w stosunku do imiennych informacji IFT-1R) oraz w przypadku korekty imiennej informacji IFT-2R wpływającej na dane zawarte w informacji IFT-2 lub uprzednio przekazanej, na wniosek podatnika, informacji IFT-2R.

W związku z uchyleniem przepisów umożliwiających podatnikowi wnioskowanie w trakcie roku o przesłanie imiennych informacji PIT-11 i PIT-8C (art. 39 ust. 2 i 4 ustawy PIT) projekt ustawy przewiduje również ujednolicenie zasad składania zeznań rocznych PIT-36, PIT-37 i PIT-38 przez większość podatników podlegających w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o których mowa w art. 3 ust. 2a ustawy PIT (uchylenie art. 45 ust. 7 ustawy PIT).

Dodatkowo projekt ustawy przewiduje uchylenie zdania drugiego w art. 45 ust. 8 ustawy PIT. Zmiana ta, pomimo że nie jest ściśle związana z uchylanym art. 39 ust. 2 ustawy PIT powoduje ujednolicenie terminów składania zeznań podatkowych, również w odniesieniu do podatników, o których mowa w art. 44 ust. 3d ustawy PIT.

W efekcie zniesiony zostaje szczególny obowiązek składania zeznania przed wyjazdem z Polski, przy czym dla podatników będących nierezydentami, o których mowa w art. 44 ust. 3d ustawy PIT pozostaje obowiązek złożenia zeznania (o wysokości dochodów z pracy uzyskanych w roku poprzedzającym rok podatkowy) w ciągu 3 miesięcy po przekroczeniu limitu dni określonego w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Stan: 18.05.2026 r. - projekt znajduje się w konsultacjach publicznych.

Proponuje się, aby zmiany weszły w życie od dnia 1 stycznia 2027 r. i miały zastosowanie do rozliczeń dochodów (przychodów) uzyskanych:

• począwszy od 2026 r. – dla zmian przewidzianych w ustawie PIT,
• od pierwszego dnia roku podatkowego płatnika rozpoczynającego się po 31 grudnia 2025 r. – dla zmian przewidzianych w ustawie CIT.

Link 

Projekt ustawy o podatku od nadzwyczajnych zysków z tytułu wytwarzania niektórych paliw ciekłych i ich obrotu osiągniętych w 2026 r.

Projekt zawiera propozycję ustanowienia nowej, epizodycznej daniny publicznej – podatku od nadzwyczajnych zysków (tzw. windfall tax) – skierowanej do przedsiębiorców prowadzących działalność w obszarze rynku ropy naftowej, tj. podmiotów będących producentami lub dokonujących z obrotu zagranicą niektórymi paliwami ciekłymi. Mając na uwadze powyższe, podatnikami podatku od nadzwyczajnych zysków będą przedsiębiorcy prowadzący, w okresie od 1 marca 2026 r. do 31 grudnia 2026 r. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu, działalność w zakresie wytwarzania paliw ciekłych lub importu/nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw ciekłych.

Fundamentem proponowanej regulacji jest założenie, że opodatkowaniu powinna podlegać wyłącznie ta część przychodów, która wykracza ponad poziom odpowiadający standardowym, historycznym warunkom rynkowym. W tym celu przewiduje się ustanowienie mechanizmu porównywania bieżącej dochodowości przedsiębiorstw z historycznie osiąganymi wynikami. I tak, w myśl proponowanych rozwiązań podatek obejmie tylko tę część przychodów, która przekracza poziom referencyjny, stanowiąc tym samym zysk nadzwyczajny, niezwiązany ze wzrostem produktywności po stronie podatnika czy też wcześniejszymi inwestycjami.

Zgodnie z powyższym, podstawę opodatkowania podatkiem od nadzwyczajnych zysków stanowić będzie nadwyżka osiągniętych przez podatnika przychodów ze sprzedaży paliw ciekłych ponad kwotę przychodów z tego tytułu, jaka zostałaby osiągnięta przez tego podatnika przy zastosowaniu jego średniej marży sprzedaży paliw ciekłych z roku 2025 powiększonej o 20%. Tak ustalona wartość będzie stanowić tzw. marżę referencyjną. Proponowana konstrukcja gwarantuje, że wprowadzenie nowej daniny dokona się bez uszczerbku dla zwykłej rentowności przedsiębiorcy ani nie obciąży zysków wynikających z standardowego rozwoju działalności.

Proponuje się, aby stawka podatku wynosiła 75% tak określonej podstawy opodatkowania, co proporcjonalnie odzwierciedla skalę nieoczekiwanych korzyści, przy jednoczesnym pozostawieniu podatnikowi możliwości dysponowania pozostałą częścią nadzwyczajnego zysku.

System poboru daniny zostanie oparty na mechanizmie samoobliczenia, obejmującym miesięczne zaliczki oraz roczne rozliczenie za sprawą dedykowanej temu deklaracji podatkowej, co zapewnia bieżące zasilanie budżetu bez generowania nadmiernych obciążeń administracyjnych po stronie podatnika, jak i organów podatkowych.

Link