Alert prawny - 5/2009

Zasada „jednego okienka”

Od dnia 31 marca 2009 r. wraz z wnioskiem o wpis lub o zmianę wpisu w ewidencji działalności gospodarczej oraz w rejestrze przedsiębiorców wnioskodawca zobowiązany jest złożyć: (i) wniosek o wpis albo zmianę wpisu do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON); (ii) zgłoszenie płatnika składek albo jego zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych; (iii) zgłoszenie identyfikacyjne albo aktualizacyjne podatnika lub płatnika (NIP) wraz ze wskazaniem właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Powyższe wnioski/zgłoszenia sąd rejestrowy po dokonaniu wpisu, prześle do właściwych urzędów wraz z odpisem postanowienia o wpisie i zaświadczeniem o dokonaniu wpisu, przy czym zgłoszenie płatnika składek albo jego zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych prześle do właściwej jednostki terenowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dopiero po nadaniu przedsiębiorcy NIP.

Wprowadzona zmiana ma ułatwić przedsiębiorcom wykonanie obowiązków rejestracyjnych, które wiązały się z koniecznością złożenia osobnych wniosków w różnych urzędach. W praktyce zmiana oznacza, że przedsiębiorca w chwili złożenia wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców będzie musiał dysponować większą ilością dokumentów, w tym dokumentem potwierdzającym uprawnienie do korzystania z lokalu lub nieruchomości, w którym znajduje się jego siedziba.

Znowelizowana ustawa zawiera również rozwiązanie pozwalające przedsiębiorcy posiadającemu podpis elektroniczny na samodzielne dokonywanie poszczególnych zgłoszeń.

Upadłość konsumencka

Z dniem 31 marca 2009 r. weszły w życie nowe przepisy ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. 2003 Nr 60 Poz. 535 z późn. zm.) dotyczące możliwości ogłoszenia upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, której niewypłacalność powstała wskutek wyjątkowych i niezależnych od niej okoliczności.

Z punktu widzenia możliwości ogłoszenia upadłości konsumenta istotne jest, aby nie płacił on swoich wymagalnych zobowiązań, a zatem musi to być więcej niż jedno zobowiązanie. Wniosek o ogłoszenie upadłości może złożyć wyłącznie sam dłużnik (nie może tego zrobić wierzyciel bądź grupa wierzycieli).

W toku postępowania upadłościowego wierzyciele zostaną zaspokojeni na podstawie planu spłaty ustalonego przez sąd, określającego, w jakim zakresie i w jakim czasie, nie dłuższym niż pięć lat, upadły jest obowiązany spłacać należności niezaspokojone na podstawie planu podziału oraz jaka część zobowiązań upadłego, po wykonaniu planu spłaty wierzycieli, zostanie umorzona. W planie spłaty wierzycieli uwzględnia się wszystkie zobowiązania upadłego powstałe do dnia jego ustalenia. Co istotne, ustalenie planu spłaty wierzycieli nie narusza praw wierzyciela wobec poręczyciela upadłego oraz współdłużnika upadłego ani praw wynikających z hipoteki, zastawu, zastawu rejestrowego oraz hipoteki morskiej, jeśli były one ustanowione na mieniu osoby trzeciej.

Upadły konsument zobowiązany jest do wykazania i wydania syndykowi całego majątku, włącznie z należącym do niego lokalem mieszkalnym lub domem jednorodzinnym, nawet, jeżeli zamieszkuje w nim z rodziną. Lokal lub dom wchodzą do masy upadłości.

W razie istotnej poprawy sytuacji majątkowej upadłego w okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli, wynikającej z innych przyczyn niż zwiększenie się wynagrodzenia za pracę lub dochodów uzyskiwanych z osobiście wykonywanej przez upadłego działalności zarobkowej, każdy z wierzycieli może wystąpić z wnioskiem o zmianę planu spłaty wierzycieli przez podwyższenie kwot przypadających wierzycielom. Chodzi m.in. o sytuację, gdy dłużnik odziedziczy spadek, otrzyma darowiznę albo wygra na loterii.

Po wykonaniu przez upadłego planu spłaty, sąd wyda postanowienie o umorzeniu niezaspokojonych zobowiązań upadłego objętych planem spłaty oraz o zakończeniu postępowania upadłościowego, przy czym umorzenie zobowiązań nie dotyczy zobowiązań upadłego, obejmujących świadczenia okresowe, których tytuł prawny nie wygasł, oraz zobowiązań powstałych po ogłoszeniu upadłości.

Projekt zmian do ustawy prawo energetyczne

Ministerstwo Gospodarki przygotowało projekt nowelizacji ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. prawo energetyczne (Dz. U. 2006 Nr 89 Poz. 625 z późn. zm.), zakładający wprowadzenie kilku modyfikacji istotnych dla rynku energii. Wśród najważniejszych wymienić można:

• obowiązek uiszczania zaliczek na poczet opłaty za przyłączenie do sieci. Zaliczki będą zobowiązane wnosić podmioty ubiegające się o przyłączenie do sieci o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV, w terminie siedmiu dni od dnia złożenia wniosku o określenie warunków przyłączenia (pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania). Wysokość zaliczek uzależniona będzie od mocy przyłączanego źródła - za każdy kilowat mocy przyłączeniowej, wskazanej we wniosku o określenie warunków przyłączenia, wnioskodawca zapłaci 30 zł., z tym jednak zastrzeżeniem, że wysokość wpłacanej zaliczki nie będzie mogła być wyższa niż wysokość przewidywanej opłaty za przyłączenie do sieci, a w żadnym wypadku nie wyższa niż 3.000.000 zł,
• modyfikację regulacji dotyczącej podstawy dostępu stron trzecich do sieci. Obowiązujące obecnie przepisy stanowią, iż w przypadku braku posiadania tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości, obiektu lub lokalu, mającego być podłączonym do sieci przez podmiot ubiegający się o przyłączenie, przedsiębiorstwo dystrybucyjne lub przesyłowe zwolnione jest z obowiązku zawarcia z takim podmiotem umowy przyłączeniowej. Nowelizacja zakłada, iż brak tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości, obiektu lub lokalu, mającego być podłączonym do sieci przez podmiot ubiegający się o przyłączenie nie będzie stanowił przeszkody do wydania przez przedsiębiorstwo dystrybucyjne lub przesyłowe warunków przyłączenia do sieci,
• określenie terminów, w jakich przedsiębiorstwo dystrybucyjne lub przesyłowe będzie zobowiązane wydać warunki przyłączenia do sieci. Termin wydania warunków przyłączenia ma być liczony od dnia złożenia kompletnego wniosku o określenie warunków przyłączenia i wynosić będzie odpowiednio 30 dni (w przypadku wniosku o przyłączenie do sieci o napięciu nie wyższym niż 1 kV), 90 dni (w przypadku wniosku o przyłączenie do sieci o napięciu wyższym niż 1 kV i niższym niż 110 kV) oraz 150 dni (w przypadku wniosku o przyłączenie do sieci o napięciu 110 kV i wyższym).

W przypadku, gdy byliby Państwo zainteresowani naszą pomocą w tym zakresie, prosimy o kontakt.

Ostatnia edycja strony